Ez dakit ongi nondik hasi.
Ostiral Santuko hilketa nire ikuspuntutik kontatzeko,
hemendik hasi behar dut.
Duela bederatzi hilabete, diakono alu horrek zerbait desegokia esan
eta nik hauxe egin nuen.
Kaka.
Orduan, borrokalaria zara?
Ez, aita, inola ere ez.
Diakonoak aurkakoa esango luke baraila hautsita ez balu.
Nire aurreko bizitzan bai, boxeolaria izan nintzen.
Kalean bizi nintzen eta denetik egin nuen.
Borrokalariak behar ditugu, baina munduaren aurka borrokatzeko,
ez gure artean.
Apaiza artzaina da. Mundua otsoa da.
Ez.
Nik ez dut hori uste, aita, errespetu osoz.
Horrela hasiz gero, ulertzen ez dugun pertsona oro otsoa da.
Gaur nire borrokalari senari amain eman diot,
baina Kristo mundua sendatzera etorri zen, ez garaitzera. Horretan sinesten dut.
Honetan, ez honetan, ulertzen?
Apaiz ona izan nahi dut, besterik ez.
Kristoren errukia eta maitasuna ni bezalako arima galduei erakusteko.
Munduak horixe behar du.
Eman beste aukera bat eta zinez hori egingo dut.
Gorentasuna, larrua askotan arriskatu duzu nigatik.
- Eta huts egin dizut. - Tira ba.
Entzun.
Denok dakigu Clark diakonoa kabroi hutsa dela.
Ez gaude aztoraturik jipoitu duzulako,
alderantziz baizik.
Baina zerbait egin beharko dugu.
Chimney Rockeko parrokia txiki batera joango zara.
Orain apaiz bakarra dute bertan.
Apaiz-laguntzaile gisa?
Bueno, ez hainbeste poztu.
Zergatik?
Etengabeko Kemeneko Andra Marira zoaz,
Jefferson Wicks monsinoreak zuzendua. Ezagutzen duzu?
Badaude hemen Wicksen aldekoak. Ni ez naiz horietako bat.
Gure artean,
zoro xelebrea eta putakume galanta dela uste dut.
Baina ukaezina da bere artaldea txikiagotzen eta desegiten ari dela.
Ongi etorriko litzaioke barruan esan duzuna. Ulertzen?
Ba ez, baina bai.
Bai, primeran.
- Espiritu Santua emango diot. - Aizu.
Hau, ez hau. Ulertzen?
Zorte on, mutiko.
Eta horrelaxe iritsi nintzen Chimney Rockera.
Daniel lehoien zuloan.
David Goliaten aurka.
Gaztea, ergela eta Kristoz betea.
Edozertarako prest.
Jefferson aita?
Kaixo. Jud Duplenticy, Albanykoa.
Jauna izan bedi zurekin, Jud Duplenticy Albanykoa.
Nire eliza kendu nahi didazu?
Ez.
Ongi.
Deitu iezadazu Monsinore Wicks.
Martha ezagutu duzu.
Martha? Ez.
- Monsinore Wicks. - Jesus!
Goiz esnatu naiz zilarra garbitzeko. Orban batzuk zituen.
Mila esker, Martha.
Aita… Jud.
Ongi etorri.
Mila esker, Martha.
Aita Wicksi esaten ari nintzaion…
Monsinore Wicks.
Monsinore, bai, barkatu.
Eta barkatu "Jesus" esateagatik.
Ederki hasi gara, e?
Langstrom apezpikuak bidali zaitu, ezta?
Langstrom.
Ongi ezagutzen dut.
Zu espresuki aukeratu izanak
zerbait esaten dit.
Asko esaten dit.
Badakit bakarrik lan egitera ohituta zaudela,
baina laguntzera etorri naiz.
Hartuko didazu aitortza?
Ederki.
Barkatu, aita, bekatu egin dut.
Zera daramatzat…
Sei aste daramatzat aitortu gabe.
Besteen ondasunak desiratu ditut.
Samen telebistan luxuzko auto baten iragarkia ikusi nuen. Lexus bat.
Eta pentsatu nuen:
"A zer auto puska".
Coupé-a.
Boteretsuei inbidia izan diet.
Aitonak apaiz izateagatik zuen boterea gutiziatzen nuen. Beti desiratu dut.
Masturbatu egin naiz…
lau aldiz aste honetan.
Lauzpabost aldiz, bider sei aste…
Esan dezakegu 30 aldiz masturbatu naizela.
Aste honetan, ohean, behin goizean.
Beste behin dutxan, zutik, erosoa baitzen.
Xaboia eta kito.
Beste behin gau erdian, amets egin bainuen…
- Ez jarraitu. - Katu kafe japoniar batekin.
- Tira. - Artikulu batean irakurri nuen.
Baina katuak neskak ziren, badakizu…
Ez nuen ezer prestatuta
eta Kronika Katolikoa aldizkariaren ale baten gainean amaitu nuen.
Mesanotxean zegoena. Bekatu horrek kategoria propioa izango du.
Auskalo, agian ez, baina ona ez da.
Orduan arraroa iruditu zitzaidan eta kito.
Baina orain, atzera begiratuz… bai.
Wicksen lehen kolpea izan zen.
Bost agurmaria eta aintza bat.
Mila esker, aita.
Eta ez zen azkena izango.
A, eta ongi etorri
nire elizara.
Etengabeko Kemeneko Andra Marira ohitzen eman nituen hurrengo asteak.
KRONIKA KATOLIKOA
Lanaldi osoko beste langile bakarra lorezaina zen, Samson.
Sam.
Monsinore Wicksek
ematen dit indarra egunero berriro edanari ematen ez hasteko.
Berak ere edaten zuen.
Behin esan zidan: "Nik lortu badut deabru hori saihestea, zuk ere bai".
Egunero borroka bat da.
Baina saihesten dut.
Berari esker eta ene Martha maiteari esker.
Zure Martha maitea?
Edozer egingo nuke beragatik.
Ene lurreko aingerua da.
Martha arduratzen da elizarekin zerikusia duen guztiaz.
Kontabilitatea, donazioak, dokumentuak.
Artxibatu hori.
Kasulla garbitu, despentsa bete,
Wicksi janaria prestatu, organoa jo.
Bazekien hildakoak non zeuden.
- Hau al da panteoia? - Bai.
Hau lastima. Segurtasun-kamera jarri behar dut.
- Badu sarrerarik? - Bai.
Hementxe. Lazaroren ate bat da.
ZAKILAK
Makina bat behar da kanpotik irekitzeko,
baina barrutik bultzaturik lurrera botatzeko moduan finkatuta dago.
Eta nor dago barruan?
Prentice.
Wicksen aitona, eliza honen fundatzailea.
Niretzat aita bat zen.
Amorratu egiten nau
bere betiereko etxean mukizuek suziri espazialak margotu izanak.
Zer ari zara?
Zurgintzan trebea naiz,
Sami tresnak eskatu dizkiot, ea zera egoki bat…
Ez, horrela utzi.
Emagaldu urdangaren bekatua gogorarazteko.
Hartuko didazu aitortza?
IRAKURKETA KLUBA
Bai, emagaldu urdanga.
Wicksen ama zen.
Eta zer gertatu zen ba?
Emagaldua eta urdanga bat zen.
Bale.
Prentice apaiztua izan eta eliza sortu zuenean,
alarguna zen eta alaba bat zuen.
Grace izena zuen.
Deabruaren hazia.
Haragiak erakustea maite zuen, eta marka garestiak.
Marka garestiak?
Bai.
Nerabea zenean, putarena egiten zuen tabernetan,
eta arlote batek haurdun utzi zuen.
Familiaren dirutza handia bankuan zuen gordeta Prenticek.
Bere biloba, Wicks, babesteko,
hitzeman zion Graceri bere etxean biziz gero,
dirutza oinordetzan utziko ziola.
Eta emagaldua aita noiz hilko zain geratu zen.
Horrek amorrarazten zuen Prentice.
Martha, gogoan izan beti:
aberastasuna, eta horrek dakarren boterea,
Evaren sagarra da.
Hondamenera daraman tentazioa.
Gure ahaideak babestu behar ditut bere eragin ustelgarritik,
kosta ahala kosta.
Bere ordua iritsi zen azkenean.
Ni han nengoen.
Prentice azken jaunartzea hartzen ikusi nuen
eta aldare sakratuan hiltzen.
Bakean.
Emagaldu urdanga zuzenean abiatu zen Prenticeren abokatuarengana.
"Emadazu nire dirua", esan zion.
Eta hark zer erantzun zion?
"Bai, Prenticek zituen sos guztiak oinordetzan jasoko dituzu".
Baina bere kontuetan
ez zegoen sos bakar bat ere.
Zer egin zuen dirutzarekin?
Txiroei eman, batzuen arabera.
Itsasora bota, besteen arabera. Inork ez daki.
Desagertu egin zen.
Gizon santu horren azken dohaina
gaitz ustelgarria esku okerretan amaitzea ekiditea izan zen.
Utzi zion gauza bakarra…
hau da.
"Zer da hau?", galdetu zuen berak.
Baina nik banekien.
Ez bilatu Evaren sagarra.
Orain zure herentzia Kristo da.
Gau hartan, mendeku hartu zuen.
Deabruzko amorru biziak harturik,
leku sakratu hau laidotu zuen.
Blasfemia, profanazioa.
Gaizkiaren inkarnazioa.
Nik esan nion: "Ahizpa Grace,
Jainkoak, zure Aitak, barkatuko dizu bere maitasunean".
Hil egin zen.
Prenticeren hilobira salto eginez.
Garun-aneurisma bat, esan zuten.
Nire ustez, ordea,
Jainkoaren errukiak jota hil zen.
Ostia.
Barkatu.
Leku honek istorio ilun horretan zituen oinarriak.
Nabaritzen zen.
Eta hark galdetu zuen…
Zerk erakartzen zuen norbait etxe espiritual hartara?
Eliztarren muinak bazituen bere arrazoiak.
Gure susmagarriak izango direnez,
aurkeztuko dizkizut.
Vera Draven, abokatua.
Leiala eta elizkoia zen.
Nire aita Wicksen abokatua eta mozkor laguna zen.
Gizonak!
Eta abokatu egin zinen familiaren bufetearekin jarraitzeko?
Abokatu egin nintzen mundua hobetu nahi nuelako.
Baina hau nire aitaren ondarea da,
eta bere nahia zen…
- Milesker. - …hil ostean nik jarraitzea.
Beraz, hemen nago.
- Aupa! Zer moduz? - Kaixo.
- Beteko didazu? - Milesker.
Bere semetzakoa, Cy, itzuli berria zen
politikan sartzen saiatu eta huts egin ondoren.
Kaixo.
Bueno.
Pozten zaitu Cy itzuli izanak?
Vera gaztea zenean, Zuzenbide karrera amaitu berria,
bere aita hamar urteko Cyrekin bat-batean agertu zen etxean,
eta Verak haziko zuela esan zuen.
Ezer galdetu gabe.
Herri osoak, noski, bazekien bere neba ez-legitimoa zela.
Baina Verak onartu zuen.
Eta hazi egin zuen.
Gauza askori uko egin diet
leiala izateko aitari, Cyri eta Wicksi.
Beraz, uste dut
aitak zerutik begiratzen nauenean,
oso kontentu dagoela nirekin.
Eta hori ongi dago.
Ia lortu nuen.
Kontserbadoreen itxaropen handia nintzen.
Baditut kontaktuak eta ezagutzen ditut trikimailuak.
Gertu egon nintzen, baina botorik ez.
Ez nuen karisma mota hori, auskalo.
Zaila da jendearekin benetan konektatzea.
Badakit.
Dena probatu nuen. Arrazarena jorratu nuen,
generoarena, trans kontua ere bai,
mugena, etxegabeena,
gerra, hauteskundeak, abortua, klima aldaketa…
Indukziozko sukaldeak, Israel, liburutegiko liburuak, txertoak,
izenordainak, errifleak, sozialismoa, Black Lives Matter,
arraza-teoria kritikoa, epidemiak, aniztasuna, 5G-a, den-dena.
Gai guztiak. Eta botorik ez, zero.
Jendea lokartuta dabil. Auskalo zergatik.
Agian funtsera itzuli behar dugu,
jendea kilikatzen duten elementu oinarrizkoenetara.
Zer? Gorroto duten zerbait erakutsi
eta beldurtu gauza kutunen bat kenduko dielakoan?
Ez.
Vera.
Nat Sharp, herriko medikua.
Bere emazteari begira bizi zen.
Darla dena zen berarentzat.
Joan den astean utzi ninduen.
Sentitzen dut.
Haurrak hartu eta Tucsonera joan zen bizitzera
Phish-i buruzko foru batean ezagutu zuen tipo batekin.
Phish, musika taldea?
Ez nuen ideiarik ere.
Jirabiraka zebilkion burua.
Ez zen nahikoa arrakastatsua, aberatsa edota ona berarentzat.
Edozer egingo luke Darla berreskuratzeko.
Herrian, ospetsu baten antzekoena Lee Ross zientzia-fikzioko idazlea zen.
Bere lanen bat ezagutuko duzu.
Ilargi-erdiko linboa, Denboraren izotz pikotxa,
Koiuntura kristalinoa…
Duela hamar urte New Yorketik etorri zen.
Wicks eta bere eliza ezagutu eta, bere hitzetan…
Burua deskonektatu nuen
erlauntz-adimen progre hartatik, hona etorri nintzen eta…
Geroztik, bere salmentek eta ospeak behera egin dute.
Azken urtea Wicksi buruzko liburu bat idazten ibili da.
Bere irakaspenak, nire gogoetak,
profeta baten oinetan dagoen akolitoaren saiakerak eta oroipenak.
Gizon santua eta trobalaria.
Astun samarra niretzat, baina liburuan itxaropenak jarrita zeuzkan.
Nire azken aukera da Substack-eko infernutik irteteko.
Ezin dut gehiago. Nire oraingo irakurleak
surbibalista ustelak dira denak.
John Goodman The Big Lebowski-n dirudite.
Cy astakaiku hori.
Burua xurgatzen dio monsinoreri influencer kontuekin.
Ez dugu gogoko, eta esan diogu. "Wicks, kontuz.
Urrundu harengandik, zitala da, sasipoeta oportunista bat".
Wicks babestu beharko dugu milenial bizkarroi hauengatik.
Simone berria zen herrian eta elizan.
Ospe handiko txelo-jolea zen.
Duela bost urte erretiratu zen osasun arazoengatik.
Min kronikoa. Gaixotasun neurologikoren bat.
Medikuek ezin izan dute diagnostikatu.
Sendatuko nindutela uste nuen.
A zer inozentea.
Inozo hutsa naiz.
Norbaiten fedeaz aprobetxatzea
dirua irabazteko
makurkeriarik handiena da.
Ez duzu uste?
Bai. Gaizki dago, bai.
Baina ulertzen dut sinetsi nahi izatea.
Honek desberdina dirudi.
Jainkoan fedea izatea sendatzeko.
Desberdina da.
Orain itxaropena dut.
Mirari bat gerta ahal balitz bezala.
Horrela sentiarazten dit Monsinore Wicksek.
Gaur hunkitu du espirituak, e?
Monsinore!
Nire gudaria!
Wicksek talde itxia mantentzen zuen.
Eta ukaezina zen bere karismaren sedukzio-ahalmena.
Baina bere metodoak…
Astero norbait hautatzen zuen,
iritsi berriren bat, eta erasoan hasten zen.
Munduak guztiok ongi egotea nahi du.
Aukeratzerakoan, aukeratu nahi duzuena, askeak baitzarete.
Ez gaizki sentitu.
Izan afera hori.
Esan gezur hori.
Eduki sasiko ume hori.
Asebete zure bihotz egoista hori.
Egoista.
Bai.
Utzi ume hori familiarik gabe.
Aitarik gabe.
Gure gazteluari eraso.
Gizonkeriaren instituzioa.
Nire amak horixe aukeratu zuen nirekin.
Bere bihotz egoista madarikatzen dut
nire bizitzako egun guzti-guztietan.
Jainkoak hautatutako familiaren aurretik bere nahiak jarri baitzituen.
Nahikoa naiz!
Ni!
Zu, bihotz egoistadun urdanga, ez zara nahikoa.
Zer axola dio, jipoitu umea.
Bai, zer axola dio ja, umea gosez hil dadila.
Uko egin Jainkoak zuretzat nahi zuen familiari.
Eta zama horren pisupean zure umea erretzen ikusiko duzu.
Benetako eliza ez da horrelakoa.
Eliztar amorratuenari ere galdetuz gero,
ezetz esango dizu, ez duela honetan sinesten.
Wicksek horixe egiten du: egoera behartu.
Bere helburua norbaitek alde egitea baita.
Zergatik egiten du?
Irteten direnean, denek begiratzen dietelako.
Eta herri xehearentzako defendaezina izan arren,
barru-barruan desio ilun bat asetzen du.
Bankuan eserita gelditzean, bando bat aukeratu duzulako.
Wicksen bandoa.
Tolerantziak neurtzen, putzu pozoitsuak ponpatzen,
zailtzen, konplizitatez lotzen.
…home run bat, horri esker Cubs-ak…
Ni kontrapisu bat eskaintzen saiatu nintzen.
Ongi etorri Aita Juden lehen otoitz taldera.
Milesker etortzeagatik.
Helburua hormak behera botatzea da:
Kristo eta gure artean dauden hormak,
gu eta besteon artean, gu eta munduaren artean.
Hamazazpi urterekin
boxeolaria nintzen.
Eta gizon bat hil nuen ringean.
Horma asko altxatu nituen,
amorruzko, adikziozko, indarkeriazko hormak.
Eta seguru sentitu nintzenean
eskuak jaitsi, besoak ireki eta nire bekaturik handiena aitortzeko,
egun hartan Kristok bizitza salbatu zidan.
Berak ez ninduen transformatu.
Berak egunero eusten nau.
Eguneroko ogia, ez?
Elizak horixe izan behar luke.
Eta eliza hau horixe izatea nahi dut, niretzat eta zuek guztiontzat.
Orduan…
Monsinore Wicks ez da etorriko?
Ez, baina…
Ez.
Pentsatu dut hitz egin dezakegula, barrenak hustu…
- Baina badaki hau egiten ari garela? - Bai, noski. Esango diot.
Baina elkar ezagutzea nahi nuen…
Esango diozula? "Esango"?
Geroaren aspektu-marka, beraz, oraindik ez diozu…
esan?
Zergatik ez diozu esan?
- Arraro samarra da. - Ea, ondo da.
Otoitz bilera bat da. Ez da sekretu bat.
- Otoitz bilera sekretua da. - Ez.
Horixe da, literalki.
- Monsinoreri idatzi diot. - Ederki, ja ez da sekretu bat.
Kristoren maitasunaren bidez hormak eraisten jarraituko dugu?
"Zer mila sorgin?" dio.
- Dedio. - Sentitzen dut.
Aita, parrokiako jarduera ofizial bat zela uste nuelako etorri naiz.
Baina ez du "mila" hitza erabili.
Milesker, Martha. Parrokiako jarduera bat da.
Parrokian da. Nirekin. Ofiziala da.
- Ezta "sorgin" ere. - Erakutsi.
Ni banoa.
- Tira. - Agur.
- Milesker. Cyrus? - Banoa.
Kontxo.
Barkatu, ez dut Wicks haserretzea nahi.
Saiatu zara behintzat.
Milesker.
Bihar igoko dut. Etiketatuko zaitut?
Nahiago dut ezetz.
- Baina etiketatuko zaitut. - Badakit.
Sentitzen dut zure estatu-kolpeak huts egin izana, aita.
Estatu-kolpea? Serio?
Otoitz egin edo zerbait aitortu nahi badugu,
Monsinore Wicksekin egin dezakegu.
A bai? Haren beldur zaretela dirudi-eta.
Elizan sar zaitezke,
borondatez, eta beldurrik gabe Wicksi zure bekaturik handiena aitortu?
Hala izan ezean, leku hau sekretuz beteriko hilobia da.
Bai, hori egin dezaket.
Bueno,
ba pozten naiz!
Aste Santua, Pazkoarekin amaitzen den elizkizun-saila.
Erramu egunean lehertu nintzen azkenean.
Eta gero, aste honetan birritan dutxan
kontatu nizun gauza hori, eskua behera begira dudala.
Bost aitagure eta bost agurmaria.
Bueno, bederatzi hilabete pasa dira.
Zer moduz hemen? Hormaren bat behera bota duzu?
Barkatu, aita, bekatu egin dut. Astebete daramat aitortu gabe.
Apaiz kide baten intimitatea urratu dut.
Badakit Marthak bulegoan gordetzen dituela faktura medikoak, eta…
irakurri egin ditut.
Duela bost urte prostatektomia bat egin zizuten,
eta fisikoki ez zara gauza erekzioak izateko.
Joko hau jasan dezaket.
Baina hilabeteak daramatzat artaldea nola zaintzen duzun ikusten,
eta ez zait gustatzen.
Ez zaizu gustatzen?
Ez, monsinore.
Nat Sharp.
Barkatu behar du eta bere bizitza bizitzen hasi.
Eta horixe egitera bultzatu behar du Kristoren maitasunak, baina egunero
gero eta haserreago eta minduago dago emazte ohiarekin,
emakumeekin.
Kezkagarria da. Eta Lee, ipuin-kontalaria da,
eta badirudi bere superboterea bere kontra oldartu dela.
Kontatzen duen bakarra? "Mundua nire aurka dago".
Ateraldi bikainak zituen, argia zen, errespetatua,
eta orain burua galdu du eta beti haserre dago, paranoiko.
Badakizu etxea inguratzeko lubanarroa egin duela?
A bai?
GOTORLEKUA
Tira, sinbolikoa da batez ere, baina bai.
Simone. Barkatu, monsinore, baina Simonez aprobetxatu zarela uste dut.
Donazioen kopurua ikusi dut.
Eta azken hilabeteetan, ia berak bakarrik mantendu du leku hau.
Eta bai, sinesten dut Kristoren bidezko mirarietan,
baina zu ez zara hori egiten ari.
Transakzioa da, zure bitartez. Jainkoak gorde zaitzala
berriz saldua sentitzen bada.
Jainkoak gorde nazala. Besterik?
Bai, zergatik ez? Cy Draven.
Ez zaitu kezkatzen YouTuben egiten ari denak?
Astero zure mezetako zatiak hartu
eta bere diatriba politikoetan txertatzen ditu. Ideiak bihurritu ditu,
eta era arriskutsuan eliza gaizki ulertzen duela uste dut.
Noiztik ez du pertsona berri batek igande bat baino gehiago iraun?
Aho guztietan dabil.
Astero ohiko eliztar-talde enkistatua baino ez dator,
eta badirudi nahita mantentzen dituzula haserre eta ikaratuak.
Kristok horrela gidatzen zuen artaldea? Hori al da gutaz espero dena?
Orain haserre zaude, eta arrazoi osoz.
Bestela arriskutsua litzateke. Zu babesgabe ikusi
eta behin eta berriz egingo nuke.
Ni mundua naiz, zu eliza zara.
Geratu hortxe.
Ederki, hori da. Bai.
Hirak borrokatzera eramaten gaitu, galdutako eremua berreskuratzera.
Eta eremu asko galdu dugu.
Orain beldur zara.
Horra, ukabilak atera dituzu berriz! Ederki!
Beldur zara berriz joko dizudan. Baina zeure burua babesten ari zara.
Munduak suntsitu nahi gaituelako.
Zure maitasun eta barkamenaren bertsioek gogoak baretzen dituzte.
Garai modernoei egokitzen da,
mundu nazkagarri hau ez ofenditzeko.
Eta bitartean, suntsitu egiten gaituzte.
Feminista marxista putek pixkanaka suntsitzen gaituzte.
Baina nik nire zama eramaten dut. Eliza babesten dut.
Eta zu?
Albanyko ume lelo hori?
Haserretu egingo zara
eta borrokan hasi?
Eliza pozoitzen ari zara.
Eta egin behar dena egingo dut salbatzeko.
Minbizia bezala erauziko zaitut.
Bost aitagure eta bost agurmaria.
Jauna, zuk ez zenuen nirekin amore eman.
Nik ez dut eliza honekin amore emango.
Baina berak aurrea hartua zidan.
Aita Juden otoitz bilera?
Eliza hau neuk mantendu dut. Jainkoaren egiarekin suspertu dut.
Eta orain traizio hau. Nire aginpidea,
fedea eta nire bizitza desafiatuak izan dira,
eta nire santutegi barrutik!
Ospa!
Wicksen azken jokaldia:
gerra irekia nire aurka.
Marmoka ederra harrapatu nuen.
Mundua otso bat da. Deabru hori.
Otso deabrua.
Otso deabrua zara.
Kaka.
- Nikolai, barkatu, apurtu egin dut. - Ez kezkatu.
- Eskuarekin. - Lanpara txarrak dira.
- Gidatzeko ondo zaude? - Bai.
Ziur?
IL DIAVOLO, DEABRUA BEZAIN ONA
Aizu!
Nor dabil hor?
Kaka.
Eta horrek Ostiral Santura garamatza.
Goazen ba.
Hiruretako meza bat zen.
Ohiko eliztarrak.
Tentsio arraroa zegoen airean.
Ez dut homilia gogoan, baina diferentea zen.
Haserreak ez zirudien hain kalkulatua.
Aztoratuagoa.
Beti bezala, homilia ondoren, Wicks leher eginda zegoen,
fisikoki eta emozionalki, eta atsedenaldia behar zuen.
Armairutxo batean ezkutatzen zen,
santutegiaren albo batean kokatua.
Bertan indarberritu eta nik mezarekin jarraitzen nuen
berriz ekiteko energiarekin sentitzen zen arte.
Hona hemen gurutze habea,
munduaren osasuna zintzilik eduki zuena.
Monsinore?
Zer gertatu da?
Jefferson?
Jud.
Zerbait dauka bizkarrean.
Itxaron. Ez ukitu.
Ez ukitu ezer.
Satanek birrindu du!
Deabruak! Satanek!
- Birrindu egin du. - Ez.
Martha! Mesedez.
Anbulantzia bost minututan iritsi zen.
Wicks bertan zendu zela adierazi zuten.
Kanpoan besteekin elkartu nintzenean, polizia iristen ari zen.
Deabruak ez du gizon hori eramango.
Jainkoaren distirak berriro piztuko du.
Ikaragarria izan zen hain herri txiki batentzat,
eta Geraldine gajoa, polizia burua, ezustean harrapatu zuen.
A zer kristoa.
Larunbatean orduak eta orduak pasa nituen galdeketan
eta, azkenean…
Zu bakarrik zeunden presbiterioan hil zutenean.
Eta zuk zeneukan hilketa-arman aurkitutako otsoaren burua.
Eta parrokian Wicks gorroto zuen bakarra zara.
Nik ez dut inor gorroto.
Baina ezinezko da norbaitek hau egin izana, beraz…
Ez dakit zer gertatu zen.
Bueno. Aita, zoaz eta deskantsatu pixka bat.
Baina ohartxo bat: herrian zurrumurruak dabiltza.
Goizean Cy Dravenek hau igo du YouTuben.
…pozoitzen ari zara.
Eta egin behar dena egingo dut salbatzeko.
Minbizia bezala erauziko zaitut.
Partekatu dute.
Nahiko birala da.
Bost minutu piztu nuen mugikorra, eta akats bat izan zen.
Mezu pila bat zeuden apaiz hiltzailearentzat.
Baina ez zebilkidan buruan atxilotua edo sekularizatua izatea,
Wicksek irabazi zuela baizik.
Nire arimaren zati batean, egiatia dena Kristorekin,
neure buruarekin eta zurekin…
pozik nengoen agurea hilda zegoelako.
Jesus.
Lagundu iezadazu.
Erakutsi iezadazu irtenbidea, mesedez.
Kaixo?
Barkatu.
Irekita dago?
Beti.
Ondo zaude?
Bai, barkatu.
- Ez dago Pazko mezarik, barkatu. - A, ez…
- Baina aurrera, pasa. - Milesker.
Ez nuke nahi zu distraitzea zure apaiz-eginbeharretatik.
Kontxo. Ederra da gero.
Bai, ezta?
Zaila da barruan egotea bere presentzia nabaritu gabe.
Norena?
A, bai, Jainkoarena. Noski.
- Bai. - Ez zara katolikoa.
Ez, ez oso.
Herejea eta harro.
Arrazoiaren aurrean belaunikatzen naiz.
Ez zintuzten fedean hezi?
Nire ama bada… bazen…
oso sinestuna, bai.
- Harreman estua zenuten? - Ez.
Txikia nintzenean… Bueno…
- Korapilatsua da? Familia. - Bai.
Bai, hori da.
Nola sentiarazten zaitu honek?
Nola sentiarazten nauen?
Bene-benetan?
Bai ba.
Arkitekturak interesatzen nau.
Handitasuna sentitzen dut, misterioa,
bilatutako efektu emozionala…
Baina sinesten ez dudan ipuin bat oihuka kontatuko balit bezala da.
Umeentzako ipuin bateko promes hutsaren gainean eraikia dago,
gogo gaiztoz, misoginiaz eta homofobiaz betea,
eta esanezinak diren krudelkeria eta indarkeria ekintzak bidezkotu ditu,
eta aldi berean, bere ekintza iraingarriak ezkutatu ditu eta ezkutatzen ditu.
Beraz, mando egoskor baten moduan,
desmuntatu eta bere fedezko burbuila maltzurra lehertu nahi dut,
ito gabe irentsi dezakedan egiara iritsi arte.
Habeko xehetasunak ikusgarriak dira, hori bai.
Entzun, bota nahi banauzu, aurrera.
Ez.
Zintzoa zara. Hori ona da.
Egia esatea gozamen handia da batzuetan.
Susmatzen dut ezingo zarela zure eliztarrekin beti zintzoa izan.
Zintzo izan zaitezke beti zati gatazkatsua ez aipatuz.
Bai.
Arrazoi duzu. Ipuinak dira.
Eta eliza hau ez da Erdi Arokoa. New Yorken gaude.
Neogotikoa da, XIX. mendekoa.
Disneylandekin zerikusi handiagoa du Notre Damekin baino.
Eta erritu eta erritualak,
jantziak, den-dena,
ipuinaren parte dira.
Arrazoi duzu.
Baina galdera da:
istorio horiek gezur bat sinetsarazten digute?
Ala gure barruan dagoen egia sakon bati mintzatzen diote?
Adierazteko beste modurik ez dugun egia…
istorioen bidez ez bada?
Touché, aita.
- Mutiko. - Barkatu.
Ni…
Berriro apaiz sentitu naiz.
Eta orain hori galduko dut,
eta nire bizitzako helburua, eta beldur naiz.
Neureak egingo du.
Blanc!
Aurkitu duzu! Zer…?
Nor zara zu?
Hortik hasi behar nuen.
Benoit Blanc dut izena. Detektibea naiz.
Jefferson Wicksen hilketak nire interesa piztu du.
Poliziako inspektorea zara?
Ez, detektibe pribatua naiz.
Nik egin nuela uste dute. Baina ni ez nintzen izan.
Nire bihotzean beharbada bai,
eta gertatu zen modua… miraria dirudi,
baina…
Ez dakit. Galduta nago.
Utzidazu laguntzen.
Zer?
Ezpainak deshidratatuta dituzu. Ez duzu gau osoan lorik egin.
Egurats gorrian pasa duzu.
Galtzen egoera ikusita, belaunikatuta errezatzen.
Ikusten dudana ez da tormentuz beteriko errudun bat,
erruak tormentatu duen errugabea baizik.
Utzi laguntzen.
Nola?
Mirari gisa mozorrotu dute,
baina hilketa bat besterik ez da. Eta nik hilketak argitzen ditut.
Itxaron. Orduan zu
Kentucky Derbyan hiltzailea harrapatu zuen tipoa zara?
Fotofinish kamerari esker?
Beraz…
The View-n agertu zinen.
- Bai. - Zer ari zara hemen?
Ostiral Santuko gertaeren berri izan nahi dut eta azkar.
Baita eliza honetan gertatzen den guztiaren berri ere.
Geraldinek kortesia handiz baimena eman dit.
Gaurkoan nire ikerketarekin lagunduko bazenit…
Gorpua ikusi, arma aurkitu eta krimenaren lekua aztertu.
Niri laguntzeko leku pribilegiatuan zaude.
Gorpua?
Ideiaz aldatu dut. Ez nuke hemen egon behar.
Zure metodoez fidatzen naiz, baina arrazoi du.
Ez. Gertatutakoaren irudi kliniko argia edukitzea nahi dut.
Wicks den bezala ikustea: gorpu bat, ontzi huts bat.
Ahaztu mitifikatu duzun munstroa. Hezur eta haragia baino ez da.
Ikertu dezakegun sastakada batek hilda.
Hezur eta haragia besterik ez.
Hezur eta haragi.
Begira nola mugitzen den.
- Hara, hara. - Utzi hori egiteari.
Tammy, xerrari buelta emango diozu?
Tortilla egin. Noski.
Bat, bi eta hiru.
- Aizu. - Ez. Ez nuke hemen egon behar.
Ezin dut, ez dakit zergatik ekarri nauzun.
- Ez… - Entzun!
Absoluzioa nahi baduzu,
berriro apaiza izan nahi baduzu, lagundu beharko didazu.
Hiltzailea aske dago. Aurkitu behar dugu, gurutziltzatu…
Barkatu. Hau da, harrapatu. Eta zure bizitza berreskuratuko duzu.
Aita.
Egoera ulertu behar duzu.
Ez gara lagun-talde bat kasu bat argitzen saiatzen.
Susmagarria zara oraindik.
Ez duzu hemen egon behar abokaturik gabe, ulertzen duzu?
Nik ez nuen egin.
Honen erantzulea aurkitzen laguntzerik badaukat, ederki, egingo dut.
Ongi.
Gorpua.
Ondoren, arma, eta gero, krimenaren lekua.
Zatoz nirekin.
Aitortuko dizuet: ez dut deabrua gogoko.
Il Diavolo, bai, dotorea da. Italieraz ez dago gaizki.
Emazteak deabruaren kartela erosi zuen, deabru-lanparak…
Jendea hasi zen: "Oparitu deabrudun zerbait, maite du-eta".
Eta azkenean, zart! Deabruak edonon.
- Baina hauxe da, ezta? - Bai.
Bai horixe.
Baina…
Baina lehen ez zen gorria. Orain bai. Pintura da.
- Hori espero dut. - Bai, margotu berria.
Igeltsuz edo bete zuten labana-ahoa itsatsi ahal izateko.
Egin behar dena egingo dut salbatzeko. Minbizia bezala erauziko zaitut.
Aizu! Mesedez, gizona. Kendu hori.
Deabruaren buruak non amaitu zuen?
Elizan. Elizaren kontra jaurti nuen eta leiho bat apurtu. Ez dakit zergatik.
Asteleheneko meza krismalaren ostean,
Marthak esan zuen kristalak aurkitu zituela.
Mukizu horiek.
Baina besterik ez.
Ikusten duzue?
Bai.
Ez da ba izango…
Nat doktorea.
Kaixo.
Jaten ari nintzen.
Nat, gero itzul naiteke hitz egin nahi baduzu.
Ez, ez dut… Bai.
Bai. Ez dut nahiago.
Ez, nahiago dut ezetz.
A, hementxe dago. Honekin hil zenuen.
- Nat. - Minbizia bezala erauzi, e?
Putasemea.
- Esan ezak, Nat. - Bai.
Putasemea! Apaiz hiltzailea!
Hasteko,
Elliott inspektoreari oparia zor diot zure zenbakia emateagatik.
Pozten nau lagungarri izateak.
Geraldine, zuk aurreikusi zenuen
lan poliziala baino askoz harago doala hau.
Nik ere inoiz bizi ez dudan zerbait da:
krimen ezinezkoaren adibide perfektua.
Detektibe-fikzioetan bezala.
Gure munduan ez luke halakorik existitu behar.
Eta halere, horra.
Grial Santua.
Pasioa miresten dut,
baina argitu dezakezula entzun nahi dut.
Ez naiz gauza krimen bat ez argitzeko.
Xake-matearen une hori,
agertokira atera eta aurkariaren sarea askatzen dudanean…
Zein dibertigarria.
- Eta nola egingo dugu? - Iturria.
John Dickson Carr-en The Hollow Man.
Detektibe-eleberri klasikoa da,
gela itxiaren misterioa argitzen du, ezinezko krimena.
Itxaron.
UDABERRIKO IRAKURKETA ZERRENDA
Aita Jud, berriz ere eguneroko ogia irabazten.
"Whose Body?, Morgue kaleko hilketak,
Roger Ackroyd, Bikarioetxeko hilketa".
Jainkoarren, krimen hau gauzatzeko programa dirudi.
Denek parte hartzen dute klubean?
Nork aukeratu zituen?
Oprah-k.
Oprah.
Marthak Oprahren webetik ateratzen du.
Honek nire teoria egiaztatzen du.
Hiltzaileak imitatu egin ditu
gela itxiaren misterio baten ohiko metodoak.
Eta horrek gauzak errazten ditu.
Irakurketa klubera.
Goazen, lagunok.
The Hollow Man-en, G. Fell detektibeak
gela itxiaren hilketa baten metodo posible guztiak azaltzen ditu.
Banan-banan baztertuko ditugu.
Lehen aukera:
Wicks sastakatua izan zen
armairutxoan sartu aurretik.
Aita Jud, une horretan non zinen eserita?
Wicksek sermoia amaitzen du.
Edozein mekanismo
desorekatutariko daga bat bere bizkarrera jaurtitzeko gai izanez gero,
kameratik eta nabean zeuden lekukoetatik ezkutatuta egon behar zuen,
baina aita Judek ikusiko zuen.
Ez, nik ez nuen bere atzean robot daga-jaurtitzailerik ikusi.
Ez. Lehen aukera, baztertua.
Bigarren aukera:
hil zuena,
hura armairutxoan zegoela,
armairutxoaren kanpoan zegoen norbait edo zerbait izan zen.
Zerbaitek daga jaurti zuen kanpotik?
Ez, hori absurdoa da.
Absurdoa eta ezinezkoa hainbat ikuspuntutik.
Bigarren aukera, baztertua. Aurrera goaz!
Zenbat aukera daude?
Ez asko. Hirugarrena:
hil zutenean armairutxoan zegoen,
armairutxoaren barruan kokatua zegoen mekanismo baten bidez.
Aurretik zerbait jarri zuten eta urrutiko aginte batekin eragin?
Horma hauek lodiak dira,
baina irrati-seinale indartsu batek zeharkatu ditzake.
Non ezkutatuko genuke
urrutiko agintez kontrolaturiko daga-jaurtitzaile mekanismo bat
kaxa huts batean?
Wicks buruz behera erori zen.
Danba metaliko bat entzun nuen.
Ateari begira zegoen.
Atzean zutik eta kanpora begira.
Beraz, daga hori atzeko hormatik atera behar izan zen.
Danba metaliko bat. Ederki.
Baina…
harri hutsa.
Eta…
Eta gero kendu zuten pareta faltsu bat?
Bikain pentsatua, aita.
Zer? Ez.
Nire mutilak ohartuko ziren.
Bai, eta ez zen erraza izango gero pareta kentzea.
Ez zen beste ezer aurkitu zoruan, ezta?
Ez, hari gorria baino ez.
Nola?
Hari gorria?
Hari gorriko 7,5 zentimetroko bi albainu, hementxe aurkituak,
gorpuaren ondoan, aldaka parean.
Zein da laugarren aukera?
Martha?
- Bota itzazu. - Martha?
Bota itzazu!
Leku sakratu honetan ibiltzen dira
krimen baten gertalekua balitz bezala,
polizia-programa ziztrinetan bezala, robotei buruz mintzatzen!
Hori ez dago ondo, aita. Ez dago ondo!
Martha, zoaz etxera eta deskantsatu. Zerbait egin dezaket zugatik?
Desagertu.
Jada ez zaitugu hemen nahi.
Monsinore gorroto zenuen hasieratik eta gu erdeinatzen gaituzu.
- Hori ez da egia. - Hilketa bihotzean.
- Ez. - Eskuak odoleztatuak.
Emagaldu urdanga bezala.
Zure jatorrizko bekatuak leku hau zikindu du.
Apaiz faltsua!
Barkatu.
Baina detektibearekin egia aurkitzeak zuen aurka jartzen banau, hala izan bedi.
Sentitzen dut.
Erabili dezaket?
Noski. Erabili lasai.
Ondo zaude?
Lainoa desagertzen ari zen. Puzzlea ebazgarria zen.
Gorpua, arma, lekua, robot daga-jaurtitzailea,
ikuspuntuak, harrizko hormak eta urrutiko aginteak.
Urrutiko aginteak.
Ostiraleko mezan ez zinen partidua entzuten ari, irratian.
Ez. Marthari ez zaio gustatzen.
Orduan, grabatu zenuen?
Bai.
Denbora-kode bat jarri diot emisioaren atzerapena kontuan hartuta.
Sharp doktoreak ospitalera deitu zuen 15:47an,
eta 90 segundo lehenago…
Gauza askok eragin dezakete hori, baina zuen galderari erantzuteko:
bai, irrati-frekuentzia indartsu bat izan liteke,
trukatutako aginte batek igorria.
Ostia.
Kito, ezta? Horrek aktibatu zuen daga-robota.
Horixe izan behar du. Orain argitu dezakezu, ez?
Cyren bideoarekin sinkronizatu duzu?
Bai. iPhoneko bideoek denbora-kode oso zehatza daukate.
- Ongi. Erakutsiko diguzu? - Noski.
Erakutsi, zer?
…munduaren osasuna zintzilik eduki zuena.
Monsinore?
Interferentzia gertatu zenean,
Wicks lurrean zegoen labana bizkarrean zuela,
eta Aita Jud hari begira zegoen.
Nola liteke?
Bueno, robot-labanarena ezin liteke izan.
Orduan, honek ez du ezertarako balio?
Ez.
Oso baliagarria izan da.
Orain puzzlearen pieza guztiak dauzkagu.
- A bai? - Bai.
Kontuan hartuta deabru-buruaren jatorria, hari gorria,
"klonk" danba, irrati-frekuentzia seinalearen unea…
Bat dator dena.
Ba emaguzu erantzuna.
Ezin dut.
Esan zenuen pieza guztiak izanda, erantzuna aurkituko zenuela.
Bai. Baina halere,
pieza guztiak mahai gainean izanda,
oraindik badirudi krimen hau
ezinezkoa dela.
Argitu zenezakeela esan zenidan.
Zure lana da.
Fede handia nuen zugan.
Ene, Jainko maitea.
Lo egin behar zenuke. 36 ordu daramatzazu esna.
Bai.
Egun luzea izan da. Gabon, Aita Jud.
Goazen, etxera eramango zaitut.
Badakizu zer?
Arrazoi zenuen.
Ezin da ezinezkoa izan.
Piezaren bat falta zaigu.
Uste dut badakidala non aurkitu.
Uste dut zerbait darabilzula buruan,
kasua argitzeko behar dudana.
Eta bere kabuz ateratzen ez bada, sentitzen dut,
baina ni sartuko naiz eta aterako dut.
Orain beldurtuta nago.
Ez dut ulertzen. Nola lagunduko dizu honek?
Istorioa idaztea nahi duzu?
Bai.
Wicks aitaren hilketaren istorioa.
Monsinore Wicks.
Monsinore Azalore. Berdin dit.
Hilketa eta gertakariak zure ikuspuntutik ikusi nahi ditut.
- Nondik hasita? - Zuk aukeratu.
Baina egizu interesgarria, dinamikoa eta zehatz-mehatza.
Ez naiz idazlea.
Hartu behar duzun denbora.
Ni eroso jarriko naiz.
Eta ordubete daramat horixe bera egiten.
Orain boligrafoa utzi, idatzitakoa entregatu
eta itxarongo dut
Monsinore Jefferson Wicksen hilketaren nire bertsioa irakurtzen duzun bitartean.
Zergatik egin zenuen?
Hobe da galdetzea:
zergatik uste nuen gezurra esanda libratuko nintzela?
Ez duzu gezurrik esan. Ezingo zenuke.
Baina ez duzu zati gatazkatsua aipatu.
"Kanpoan besteekin elkartu nintzenean, polizia iristen ari zen".
"Besteekin elkartu nintzenean".
Beraz, barruan gelditu zinen.
Zu bakarrik sar zintezkeen armairutxoan inork ikusi gabe hilketa gertatu ondoren
eta poliziak miatu aurretik.
Zergatik? Hau da…
Wicks babesteko?
Ez nuen Wicks babesteko egin.
Harengan sinesten zuten pertsonek desilusiorik ez hartzeko baizik.
Ziur bazekitela.
Meza ostean arnasa usainduko zioten.
"Indarrak berritzeko", oso azkarra.
Baina ziur denek zekitela.
Gaur hunkitu du espirituak, e?
Ez, denek ez.
Sam.
Hemengo pertsona on bakarra.
Alkohola uzteak bizitza salbatu zion.
Prentsa eta polizia kanpoan zeuden. Istorioak ez zuen zati hori behar.
Wicks sastakatua izan zen.
Ez nekien nork edo nola, baina banekien sastakatua izan zela.
Eta honek ez zuen zerikusirik.
Bulkada bat izan zen.
Istorioa aldatu nuen artaldea babesteko.
Kaka putza!
Beren fedezko burbuila babestean, hiltzaile bat ere babestu duzu!
Non dago petaka hori?
Kaka.
Kaben zotz. Ez dago hemen.
Blanc.
Sentitzen dut. Sastakatua izan zen eta pentsatu nuen…
Ez. Ez zenuen pentsatu.
Baina egina eginda dago. Beraz, hasi pentsatzen.
Norbait sartu da nire gelan.
Orain ulertzen dut.
Maltzurra da, nire aurka nahita egin dute.
Orain ikusten duzu nor den gure etsaia.
Zure artaldearen istorioak enpatiaz entzun dituzu,
baina hori amaitu da.
Nahikoa denbora galdu dugu.
Bihar ehorzketa aprobetxatuko dugu denei batera galdeketa egiteko.
Bart zer gertatu zen deskubritu behar dugu,
eta otso maltzurrez betetako artalde honek zer ezkutatzen duen.
JEFFERSON WICKSEN AZKEN HOMILIA: ERAILKETA
Traizionatua.
Jipoitua.
Iraindua.
Gurutzatua.
Eraila.
Zulo batean usteltzen utzita.
Ahaztu zezaten.
Gure Berrerosleari bezala, elizari ere berdin.
Modernitate maltzurraz inguratuta dago gure eliza,
Jainkoaren etsaiez.
Emagaldu urdangez.
Zapaldu eta isilarazi nahi gaituzten piztiez.
Fedezko nazio kristau batean gure legezko lekua kendu nahi digutenez.
Eta hemen nago zuen aurrean Kristoren gudari gisa,
armadura sakratua jantzita, azken arnasara arte borrokatzeko prest.
Ez zarete pasako!
Gure Jaunari bezala, niri ere Judasek traizio egin dit.
Unetxo bat utziko didazue?
Judas itxura askotan.
Benetako mehatxua barrutik dator beti.
Gogoratu nire hitzak.
Ostiral Santu honetan, gogoratu etortzear dagoena.
Gogoratu guztiok.
Berriro jaikiko zara.
Dena ondo joango da.
Berriro jaikiko zara.
Jaikiko zara.
Ohartarazi dizuedan ordua gertu dago.
Gogoan izan Pazko iganderako hitzeman nizuena.
Nire hitza beteko baitut, bai, ziur egon.
Jakin ezazue, lurrera erori arren, Jainkoaren semea berriz piztuko dela.
Evaren sagarra zuhaitzera itzuliko da
eta bere erreinuko aberastasuna eta bere erreinaldi berria.
Ilunpean hortzak karraskatzen dituzuen bitartean,
deabru fedegabeak,
hotz, ahaztuak eta bakarrik etzanda zaudeten bitartean,
berriro jaikiko da berea dena berreskuratzeko.
Gaiztoak birrinduko ditu
eta bere semea nazio honen tronuan eseriko du!
Bai, berpiztuko da!
Bai, beldurrez dardarka hasi,
berriz jaikiko baita gloriaz, mendekuz eta boterez betea!
Asko sentitzen dut, aita. Tori, sinatu hemen.
Entzun. Gu bion artean,
bost axola Interneten zer dioten. Agian ez zenuen zuk egin.
Ongi, denok. Entzun.
Begira nor etorri den, Judas Jud!
Aita, ez zara ongi etorria.
Aski da!
Hauxe gertatuko da:
Blancek eta biok galderak egingo dizkizuegu,
eta horrelaxe argituko dugu nork hil zuen monsinore
eta zergatik, eta gero…
Kito. Hori da dena.
Ulertuta? Ederki.
Milesker, Aita Jud,
ederki egin duzu.
Gau hartan gela honetan gertatutakoarekin hasiko gara.
Judek gizon bat hil zuela aitortu zigunean?
Ez, hori boxeolari kontuarena da.
Orain guri erasoz bere burua babestu nahi du. AIS bat da.
AIS bat?
"Apaiza izenez soilik".
Benoit Blanc laguntzen ari da parrokia maltzurraren misterioa argitzen.
Gero progreren batek honi buruzko podcast bat egingo du
eta laster gure bertsio ergelek Netflixen amaituko dute.
A, bertsio ergelak! Jainkoak libra gaitzala.
Jainkoarren.
Mirari bat da!
Ibil naiteke, Martha. Baina min ematen dit.
Eta nigatik, ados.
Zabaldu lau haizeetara.
Wicks iruzurti hutsa zen.
Mirariak eta Jainkoaren ahalmen dibinoa? Bai, kaka!
Benetan sinesten nuen.
Oraindik sinetsi nahi dut.
A zer erokeria, ez?
Bada, ni ez nintzen Juden otoitz taldeari buruz galdetzen ari,
Erramu egunean Wicksekin izandako bilera misteriotsuaz baizik.
Zeri buruz hitz egin zenuten bilera horretan?
Nor hasiko da?
Nik kontatuko dizuet.
- Cy! Itxaron, motel. Aizu! - Ez.
Ixo, salatari ustel hori.
- Ez da zure erabakia! - Itxi ahoa.
Lasai, Aita Jud.
Zinez diotsut gau hartan hitz egindakoak ez duela zerikusirik hilketarekin.
Baina esandako gauza batzuk argitaratzen badira, geureak egin du.
Dena grabatu nuen. Sakatu play.
- Ez! - Zerri alproja!
- Ireki, kabroia! - Nire artxiboak zikintzen ari zara!
- Jarri ezazu. - Ireki!
Bueno ba. Zein dramatikoa, Vera.
Horra zure ikusleak. Zer duzu?
Zure amari buruz pentsatzen aritu naiz.
Ez nuen ezagutu, baina eliza honetan hazi nintzen
eta emagaldu urdangaren istorioa ongi ezagutzen nuen.
Eta pentsatzen aritu naiz ea nolakoa zen bere bizitza.
Etxe batean harrapaturik, bere aita eta semearekin,
biak bere aurka bat eginda, Grace lotsaraziz,
eta guztioi berbera egitera irakatsiz.
Neska gajoa.
Atzo Brooklyneko lagun batek deitu zidan, familia zuzenbidean ikasia.
Kontaktu-datu batzuk egiaztatu nahi zituen:
Monsinore Jefferson Wicks, nire bezeroa.
Nire bezeroak, antza, AA bat aurkeztu zuen berarekin
Brooklynen,
nik ez jakiteko.
Zer da AA bat?
"Aitatasun aitorpena".
"Baieztatzen dut ni, Jefferson Wicks,
Cyrus Dravenen aita biologikoa naizela".
Baina zu ez zara lotsatzen.
Ezta?
Nor zen ama?
Axola al du?
Ez, noski! Itzuli egin zen, umea zure magalean utzi
eta bapo bizitzera!
Eta nire aita fededuna zure erreskatera heldu zen.
Gizonezkoen klubak indarrak batu zituzten. Eta horra ni, ergel eta leiala,
harrapatuta.
Eta obeditu nuen. Zure semea ohoratu eta hezi nuen,
eta zu, bitartean, lotsarik gabe pulpituan eserita.
Putakume hipokrita alaena!
Cy?
Zuk bazenekien?
Ez, Verak gaur goizean esan dit.
Bai.
Cy nire semea da.
Ama, garrantzirik gabeko freska bat.
Gau batean ezagutu eta ez dut 30 urtean ikusi.
Veraren aitak eta biok sekretua gorde genuen, baina jada ez.
Nire oinordekoa da.
Nire semea.
Eta orain munduak jakingo du.
Beraz, arratoiak,
abandonatu ontzia.
Utzi txorakeriak.
Denak bere alde zaudete.
Nire begiekin ikusi nahi nuen, bai.
Bere kaka koilaraz jaten duzue eta gero gehiago nahi duzue.
Nahiko harroa da hori esatea.
Ez dakizu nola sentitzen garen.
Denok, kristauak garenez gero, oso hunkituta gaude esan duzunarekin.
Baina gerra existentzial batean gaude eta helburuak bidea justifikatzen du.
Elizak ez du koldar bat behar,
edozer onartzeko prest dagoena. Gudari bat behar dugu.
Eta uste dut gudari gisa Jainkoak Monsinore Wicks aukeratu zuela.
Beraz, zuri eta zure semeari nire ezpata eskaintzen dizuet.
Gainera,
ez dugu emakume hori ezagutzen.
Ez dugu ezagutzen.
Ez dakigu, bueno, nola…
Zer da egia? Iturri ezberdinak daude.
Ez dakigu… Zer existitzen da?
Hau existitzen da?
Beraz…
Ondo esana, doktore.
Eskerrik asko.
Hitzeman zenidan zure alboan sendatuko nintzela.
Eta hori egia bada,
ez duzu santu bat izan behar.
Zurekin gaude, monsinore.
Eta esaten edo egiten duzun ezerk ez du hori aldatuko.
Nire azken meza emango dut
astebete barru, Pazko igandean.
Eta gero,
eliza ziztrin honen ateak betiko itxiko ditut.
Baina aurretik, zuek guztiak suntsituko zaituztet.
Barkatu, zer?
Zure alkoholismoa, Nat?
Bai. Zer?
Gizon arriskutsua zara.
Lanera mozkor joatea,
pazienteak tratatzea, umeak, mozkor zaudenean…
Komunitateak jakin behar luke.
Mediku elkargoak jakin behar luke.
Inork ez luke zutaz fidatu behar edo zu kontratatu behar.
Eta Lee.
Idazten zabiltzan liburu hori.
Lausengu sorta hori nire apaizgoaren aurkako irain handia da.
Nire betebeharra da jendea ohartaraztea. Argitaletxeetan ditudan lagunak ere bai.
Isildua izan behar du. Isildua izan behar duzu.
Jendeak ikus dezan pailazo hutsa zarela.
Zer arraio gertatzen ari da?
Eta Vera.
Zure aitaren amesgaiztoa zara.
Lotsatuta egongo litzateke.
Simone, ezin dut emakume fedegabe bat sendatu.
Ezin dizut lagundu.
Lagunduko zenidala esan zenuen.
Ez nizun ezer agindu.
- Nire aurrezkiak eman dizkizut. - Ezin duzu Jainkoaren sendabidea erosi.
Ez zara inoiz sendatuko.
Aulki horretan preso minez hilko zara.
Zergatik ari zara hau egiten? Ez dut ulertzen.
- Txantxa bat da, ez? - Nahastuta nago.
Aita Juden otoitz bileragatik da? Amarrua jarri zigun.
Aita Juden otoitz bilera?
Eliza hau neuk mantendu dut.
Jainkoaren egiarekin suspertu dut.
Eta orain traizio hau. Nire aginpidea,
fedea eta nire bizitza desafiatuak izan dira,
eta nire santutegi barrutik!
Ospa!
Ahulak.
Zuek guztiok.
Ezin duzue nire bidea jarraitu.
Bai, gerran gaude
eta nire gotorlekutik botatzen zaituztet.
Putaseme kabroia.
Pazko igandean eliza herritarrez betea egongo da
eta artalde honen bekatuak ezagutzera emango ditut.
Zuetaz libratuko naiz eta behin betikoz hemendik joango naiz.
Eta pikutara
guztiok.
Aintza Jaunari! Denak joan dira.
Cy.
Zergatik egin zuen hori?
Cy. Esan, zer gertatzen ari zen?
Zergatik eraso zien horrela?
Nik esan niolako.
Verak egia kontatu zidanean, Wicksengana jo nuen.
Seme gisa onartu ninduen. Nire bizitzan lehen aldiz.
Bere barrena hustu zuen.
Gorroto dut leku hau.
Galtzaile artalde ziztrin hau gorroto dut.
Hemendik alde egin nahi dut.
Eta orain, azkenean…
lor dezaket.
Esan zidan
bere aitonaren dirutza, hainbeste urtez galdua,
aste honetan aurkitu berri zuela.
Ez. Dirua desagertu zen.
Inork ez daki Prenticek non utzi zuen. Guztiz desagertu zen.
Aurkitu zuela esan zuen.
Leku hau itxi nahi zuen eta diruz blai erretiratu.
Nik esan nion: "Erotu egin zara?".
Badakizu egiten duzunak nolako ahalmena duen?
Artaldea gutxitu dut.
Ez. Erradikalizatu duzu.
Hori boterea da.
Herri txikietan sorgin gutxi daude erretzeko eta fanatiko gutxi aktibatzeko.
Zure sugarrak erregaia behar du.
Baina Interneten…
berehala hedatuko da.
Diru horrekin
eta zure karismarekin, txantxetan?
Emadazu lau urte eta presidente izan zintezke.
Biok batera inperio bat eraikiko dugu.
Aita eta seme gisa.
Star Wars-en bezala?
Bai, Errebeldeak bezala.
Bere apaizgoa, nire sen politikoa eta dirutza bat.
Imajinatzen Kristoren izenean lor genezakeena?
Bai, baietz uste dut.
Hasteko, esan nion, mendeku-gose pixka batekin,
artaldea suntsitu behar genuela.
Arrisku bat dira.
Gurekin etortzen badira,
telebistan atera nahiko dute edo zer esana izan.
Izaina horiek birrindu behar ditugu.
Horregatik eraso zien.
Mendeku-gose zinelako.
Agian horregatik hil zuten Wicks, badakizu?
Dirutza horri dagokionez…
Orain zurea da?
- Teknikoki, bai. - Teknikoki?
- Ez zizun esan non zegoen. - Ez.
Bere kontuak huts-hutsik daude.
Non ote dago?
Eta orduan jabetu nintzen. Duela 50 urte,
zein zen 80 milioi dolar ezkutatzeko leku seguruena?
Suitzako kontu bat.
Beraz, orain kontu horren zenbakia aurkitu behar duzu.
Zorterik izan duzu?
Nonbait idatzita egon behar du.
Marthak dena artxibatzen du eta ez dago hemen. Ez dakit.
Hau kode bat zela uste nuen, errepikatzen zuelako:
"Evaren sagarra zuhaitzera itzuliko da".
Evaren sagarra dirua balitz bezala.
Baina kontu batek 19 zenbaki ditu.
Ez du balio.
Vera, zuri zerbait esan zizun?
Zerbait jakingo banu ere, nahiago hil zuri esan baino.
Bai.
Edozer egingo zenuke seme irioleak dirua eduki ez zezan.
Ezin duzu jasan.
Sorgin erresumindua.
Diru hori
salmo bat besterik ez da nire erresuminaren Biblian, mukizu zikina.
Zatoz zure gauzen bila. Kalean aurkituko dituzu.
Detektibe, nahi duzuna emango dizut. Garrantzitsua da.
Nire herentzia eta karrera politikoa jokoan daude.
Bururatzen zaizu zerbait
Evaren sagarrarekin zerikusia duena eta zenbakiak dituena?
Berriren bat baduzue, deitu.
- Noski. - Ongi.
Begiratu bazter guztietan.
Agian forruan josita egongo da.
Edo metalean grabatuta.
Barnea huts dago.
Bai, aurrera.
Gogorarazi hau artxibatzea.
Artxibatu hori.
Ez du zentzurik.
Bai. 80 milioi dolarreko dirutza.
Baina sagarra dirutza bada,
eta ez badago Suitzako kontu batean gordeta, non?
Zer?
Data gaizki idatziko zuten.
Panteoia irekitzeko tramankulua asteazkenean eskatu zutela dio.
Ezinezkoa da.
Nork eskatuko luke ehorzteko makina hilda ez bazegoen?
Bere ordua noiz iritsiko zen ondotxo zekien norbaitek.
Ekarri hori.
Ordenagailuan inprimatua da. Ez da errata bat.
Nork egin zuen eskaera, horixe da gakoa.
Ongi, bai.
Steel Wheels Eraikuntzak, Louise naiz.
Louise? Aita Jud naiz.
- Kaixo. - Kaixo, Louise.
Gaur zuen makina bat egon da hemen.
- Orgatila bat, panteoia irekitzeko. - Bai.
Ez digute egunero panteoi bat irekitzeko eskatzen.
Bai. Jakin nahi nuke…
Nik prozesatu nuen eskaria. Nik prozesatzen ditut.
Bai, eta jakin nahi dudana…
James eta biok daramagu negozioa.
Berak eskariak hartu, nik prozesatu.
Bai. Deitu dizut jakiteko ea…
Elizan egona naiz, baina ez zintudan ikusi.
- Ez, berri samarra naiz. - Zorionak ba.
- Louise… - Gizon zahar bat zegoen.
- Aita… - Monsinore.
Aita Monsinore, ados.
Predikatzen ari zen eta ez zitzaidan batere atsegina iruditu,
baina sentitzen dut aita hil izana eta doluminak eman nahi dizkizut…
Bai, tragedia handia izan da denontzat.
Barkatu moztea, Louise.
- Galdera bat daukat. - Bota.
Orgatilaren eskaria, nork egin zuen?
- Jamesek hartzen ditu eskariak. - Ados.
- Laneguna amaitu du. - Eta bere zenbakia?
Oso garrantzitsua da jakitea nork egin zuen.
- Ez, ezin dizut eman… - Premiazkoa da.
- Barkatu, aita. - Oso…
Esaten ari nintzen
informazioa lortu dezakedala eta geroago deitu…
Bai, ederki.
Orain deituko bazenio, asko eskertuko nizuke.
- Milesker. - Gero deituko dizu.
Aita, gauza bat eskatu behar dizut.
Bai, bueno…
Azkarra bada, bai.
- Premia handia dugu. - Esaiozu gero deitzeko.
Aita, zu nigatik…?
Louise?
Ai ama.
Louise?
Nigatik otoitz egingo zenuke?
Bai, noski.
Galde dezaket zergatik?
Nire ama da.
Gaixo dago?
Bai.
Zainketa aringarrian.
Asko sentitzen dut, Louise.
Ez dit hitz egiten. Hitz egin genuen azken aldian liskartu egin ginen.
Garun tumore bat dauka eta buruari eragin dio,
eta gauza oso itsusiak esatera eramaten du.
Eta nik ere gaizki erantzun nion,
eta beldur naiz horixe izango ote den elkarri esan diogun azken gauza.
Aita…
oso bakarrik sentitzen naiz.
Asko sentitzen dut, Louise.
Ez zaude bakarrik.
Ni hemen nago.
Hemen naukazu.
Nola deitzen da zure ama?
Barbarak bere alabaren maitasuna senti dezala,
kontsolagarria izan dadin une hauetan, eta Louisen alde ere otoitz egiten dut.
Lagundu zure jakituria eta argiarekin.
Hartu ezazu zure beso sendagarrietan maite duzula jakin dezan,
bakarrik ez dagoela.
Jesu Kristo gure Jaunaren bitartez, amen.
Bueno, Louise. Nire zenbakia daukazu.
Edozein ordutan, gau ala egun, hemen izango nauzu.
Hemen duzu zure eliza. Jainkoak bedeinka zaitzala.
Ekaitza dago. Dena ixtera etorri naiz.
Ni elizaz arduratuko naiz. Zu, apaizetxeaz.
Ez jarraitu, Blanc. Amaitu da.
Eta zergatik?
Damasko bidearen moduko bat izan dut.
Paulok Damasko bidean agerkunde bat izan zuen.
Bai, itsu geratu zen eta txorakeria horiek.
Konjuntibitis bat, ziur aski.
Baina Paulo ez zegoen hilketa bat argitzeko zorian.
Zer uste duzu egiten ari garela ba?
Zergatik uste duzu apaiz bihurtu nintzela? Eta txorakeriarik ez.
Errudun sentitzen zinen norbait hiltzeagatik.
Eta Elizak ezkutatzeko leku bat eta metodo bat eman zizkizun,
absoluzio moduko bat sentitzeko.
Ringean hil nuen tipoa gorroto nuen.
Banekien gaizki zegoela, baina akabatu arte jipoitu nuen.
Ez zen istripu bat izan. Gorrotoz hil nuen.
Halako gauza batengatik ezin zara ezkutatu.
Jainkoak ez ninduen ezkutatu edo zuzendu. Errudun maite nau.
Horixe egin behar nuke nik, eta ez detektibetan jolastu.
Ez, zaude.
Aizu.
Aizu! Begiratuko didazu hitz egiten dizudanean?
Hiltzailearen bila gabiltza. Ez da jolas bat.
Jolas bat da!
Kasua argitu nahi duzu, irabazi, zure xake-mate unea eduki.
Eta bidean, nire bizitzaren xederaren aurka jarri nauzu.
Nire helburua ez da gaiztoak epaitzea,
baizik eta gaiztoak Kristorengana hurbiltzea.
Bestela, Wicks bezain txarra naiz garrantzia neuk badut eta ez Jesusek.
Ez dizut ulertzea eskatuko, Blanc.
Baina, mesedez…
Mesedez, utzi nazazu bakean.
- Errepikatuko duzu? - Ez.
Garrantzia Wicksek izatearena, ez Jesusek?
Aita, garrantzitsua da.
Lagundu ulertzen!
Mundua zerbitzatzeko gaude, ez mundua garaitzeko.
- Kristok hori egin zuen. - Eta?
Wicks munduaren kontra borrokatzeaz ari zenean,
ez zuen Kristoren izenean egiten. Bere egoaz ari zen.
Eta botereaz. Ez zen Kristori buruz ari.
Behin eta berriz esan zuen Kristo boteretsu jaikiko zela,
fedegabeez mendekatuko zela.
Altxorra Evaren sagarra da.
"Evaren sagarra zuhaitzera itzuliko da".
Zer esan nahi du?
Blanc, ez dakit.
Eta ez dit axola.
Geraldine izango da, kasua nola doan jakiteko.
Aita, arrazoi zenuen.
Nire jolasa da, ez zurea.
Itzuli apaizetxera. Ni arduratuko naiz.
Milesker.
Irtetean, itxi atea ondo.
- Hiltzailea harrapatzea espero dut. - Eskerrik asko.
Aita Jud?
- Aita Jud. - Ez dago hemen.
Zatoz.
Begiratu atzeko geletan eta armairutxoan.
Ona da, e?
Liburu bikaina.
Batez ere Fell detektibeak gela itxiaren hilketaren soluzioak azaltzen dituenean.
Bai. Zuk hiru bakarrik azaldu zenituen.
Laugarrena irakurri dut eta badakit zergatik.
Bideoa berriz ikusi dut. Badakizu zer?
Jud armairutxoan sartzen denetik,
lehen eliztarrak armairutxoaren barrualdea ikusten duen arte,
bederatzi segundo pasa ziren.
Bederatzi segundo bakarrik eta ikusia izan gabe.
Denbora sobera ezkutatua zuen daga batekin hiltzeko.
Horixe gertatu zen, ezta?
Ez dut jolasik ez txorakeriak nahi. Horrela izan zen?
Bai.
Bazenekien, eta gizajoarekin jolastu zara.
- Katua saguarekin bezala. - Ez. Ez neukan puzzle osoa.
- Denbora apur bat gehiago banu… - Ez.
- …lortuko nuke… - Ez!
Hiltzailea daukat eta atxilotuko dut.
Non dago?
Sam!
Nor dabil hor?
Itxaron!
Blanc?
Hemen!
Arraioa! Nor da?
Lorezaina, Samson.
Zer kristo gertatu da?
Bai.
Ongi.
Wicks klinikoki hilda zegoen, zalantzarik gabe.
Hau da, hori badakigu…
Ez da hala?
Hala da.
Orduan, zalantzarik gabe esan dezaket
gizon bat ezin dela berpiztu.
Scooby-Doo-ren moduko zerbait gertatu da.
"Scooby-Dooby-Doo".
Aintza Jainkoari! Loria Ahalguztidunari!
Aintza Jaunari!
Aintza Jainkoari!
Loria Ahalguztidunari.
- Bere semea berpiztu du. - Ritz, moztu errepidea.
Azkar jakingo da. Ez dut kuxkuxerorik nahi.
- Ados. - Nagusi!
Zer?
Mugimendu-sentsore horrek kamera bat dauka,
baina ez dago ezeri konektatua.
Kamera bat?
Ez dakit. Agian txipen bat izango du.
Eraman ikus-entzunezko laborategira.
Aleluia, aintza Jainkoari.
Bere zerbitzaria berpiztu du.
Hesitu eremu hau, zuhaiztira arte.
- Ongi. - Hilketa bat da.
Lorezaina hilda dago.
Ez! Mesedez!
- Kaka. - Ez!
Lagunduko didazue?
- Lagundu! Martha. - Ez!
- Martha, atzera. - Ez!
Martha.
Iluntasunera ihes egizu, hiltzailea!
Baina itzuli egin da!
Eta mendekua dakar! Eta heriotza!
Bai? Aita Jud naiz.
Aita Jud, Louise naiz. Zer moduz?
Bai. Kaixo, Louise.
Barkatu beranduegi bada, baina premiazkoa zela esan duzunez…
Jamesekin hitz egin dut, eta orgatila
Monsinore Wicksek enkargatu zuen.
Jamesekin hitz egin zuen zuzenean. Ea honek zerbait argitzen duen.
Jainkoak bedeinka zaitzala, aita, gabon.
Bai.
Gabon, Louise.
Jesus.
Bai, esan?
Mantsoago, Martha. Zer?
Nola?
- Mirari bat da. - Bai, kaka.
Ez, Marthak dio hilobia hutsik dagoela.
Besteei abisatuko diet, berehala noa.
Entzun al…?
Zer zabiltza? Ez duzu erretzen.
Lehen bai.
Hamabost urtez erre nuen.
Leek deitu dizu? Esan dizu?
Bai.
Bueno, ba ni mirari bat ikustera noa.
Zuk disfrutatu zigarroaz.
ZENBAKI EZEZAGUNA
Aintza Jaunari.
Plana beteta.
Tira.
Hartu.
Prest dauka.
Ongi, kalitatea ez da oso ona.
- Berdin dio. - Baina…
Zer da bideo hau?
Ongi.
Mugimendua nabaritzen duenean grabatzen du.
Eta hau lau segundo geroago izan zen.
Ongi?
Igitaiaren aztarnak.
Susmagarriekin bakarrik kontrastatu ditugu.
Aita Jud da.
Non dago?
Jakingo banu.
Blanc!
Egingo dut, neure burua entregatuko dut.
- 388. - 388, bidean.
433.
- Neure burua entregatuko dut. - Ez.
Samson hil nuen. Erruduna naiz, aitortuko dut.
- Utzi. - Entzun.
Zer gertatu den kontatuko didazu. Baina aurretik, doktorearen etxea?
- Natena? - Bai, azkar.
Gehiegi atzeratu dut. Espero dut beranduegi ez izatea. Etzan!
Agur, Maria, graziaz betea, Jauna da zurekin…
Zure autoritatea errespetatzen dut, baina gure eliza da.
Ez dut indarkeria erabili nahi,
baina gau osoa hemen emango dugu panteoia ikusi arte.
- Egia da? - Ez digute sartzen uzten.
Ikusi behar dut.
Mesedez, ikusi behar dut.
Nat doktorea?
Jainko maitea.
Zer da usain hori?
Itxaron hemen.
Blanc.
Bai.
Jainko maitea.
Tira ba.
Ene, hori ez al da…?
Wicks.
Bai, bera da.
- Hilda…? - Bai.
Ez nuke lepoa egingo, baina…
Ikus dezagun ba.
Ongi.
Desatsegina izango da.
Bueno, are desatseginagoa.
Nat doktorea.
Bai, hezur eta mami. Edo hezurrak bakarrik.
PENTOBARBITALA
Geraldine, Blanc naiz.
Bai, hemen dago nirekin.
Entzun, mesedez.
Zatoz Nat doktorearen etxera.
Gorpu bat dago. Edo bi.
Dena hemen dago.
Bai. Amaitu da dena.
Berehala deituko dizut.
Aita Jud, itxaron.
Samson hil dut eta hau egin behar dut.
Borondatez. Bestela ez du ezertarako balioko.
Matrikula egiaztatu, ulertuta. Libre dauden unitateak…
Geraldineri deituko diozue, mesedez?
Esaiozue Aita Jud itzuli dela, aitortzeko prest.
Aita Jud, zu atxilotzera etorri naiz
Monsinore Wicks eta Samson Holten hilketengatik.
Eta Nathaniel Sharpen hilketan ere partaide izan zintezke.
Nat hilda dago?
Etxean hil zuten.
Wicksen gorpua ere badaukagu. Amaitu da.
Esaten duzun guztia zure kontra erabil daiteke.
Baina aitortu nahi baduzu,
honek leku aproposa dirudi.
Bai.
Orain dela urte batzuk,
gizon bat hil nuen ringean.
Bihotza gorrotoz betea nuelarik hil nuen.
Bart gauean bekatu bera piztu zen nire barnean, eta…
izu eta amorru une batean…
Barkatu, dramatiko samarra, baina isiltzea nahi nuen.
- Esatera nindoan… - Ez, Aita Jud.
- Eseri eta entzun. - Ixo.
Mesedez, utz iezaiozu jarraitzen. Esaten ari zinen…
- Izu eta amorru une batean… - Banoa, bai.
Ezingo duzue Jainkoaren ahotsa isilarazi!
Eseri eta begiratu errudunaren makurkeria eta lotsa
zuen aurrean agerian!
Zertan zabiltza?
Has gaitezen Wicksen hilketarekin.
Hementxe, Ostiral Santuan.
Ezinezko krimena.
Geraldine, zure ondorioa zuzena zen.
Armairutxo horretan Monsinore lurrera erori zenean, ez zegoen hilda.
Ezta sastakatua ere. Oraindik ez.
Fusible-kaxan gordetzen zuen petaka
lasaigarri oso eraginkor batez tindatuta zegoen.
Petakatik edan zuen.
Indarrak berritzeko.
Minutu gutxiren buruan, lurrera erori zen, korderik gabe.
Klonk! Ziplo lurrera.
Horrek babesgabe utzi zuen,
eta hiltzaileak aukera aprobetxatu zuen armairutxoan sartu
eta kolpe hilgarria emateko.
Horixe esan nuen nik.
Aita Jud.
Ez. Labana bizkarrean zuen nik aurkitu nuenean.
Zerbait dauka bizkarrean.
Nola izan zen? Noiz? Ezinezkoa da. Nik ikusi nuen.
Zer ikusi zenuen?
Deabruaren buru gorria.
Wicksen odola zela suposatu zenuen.
Erantzuna jada erakutsi nizun. Ikusi zenuen?
Il Diavolo.
Pizzeria, argazkia.
Ikusi zenuela uste zenuen,
baina ez zen buru hura, ez.
Bazegoen bigarren lanpara bat, berdina.
Bigarren deabru buru bat.
Bai.
Eta hura ere desagertua.
Bi deabru.
Bai.
Zergatik bi? Eta zergatik gorriz margotuak?
Ez zen gorria. Orain bai.
Ostiral Santuko kasullaren gorri berbera.
Armairutxoan aurkitutako hari misteriotsuaren gorri berbera.
Bigarren deabru burua hasieratik hor egon baitzen.
Bere kasullaren bizkarrean josita.
Hutsa, arina
eta odol-kartutxo batez betea.
Urrutiko aginte batek aktibatzen zuen,
une egokian leherrarazia izateko.
Monsinore?
Medikua.
Autoritate-ahotsa,
agintea hartu aurretik, aurkikuntza zehatz baten zain zegoen.
- Zerbait dauka bizkarrean. - Itxaron, ez ukitu.
Distrakzio-une bat sortu zen.
Eta azkar aritu zen.
Bere azken zeregina
lasaigarridun petaka egozgarria hartzea zen.
Baina non zegoen? Ezin zuen aurkitu.
Bere planaren hutsegite bakarra
Aita Juden onginahi-keinu inozente baten ondorioa izan zen.
Petaka ezkutatu zuen Wicksen bizioa estaltzeko,
eta gero itzuli zen petaka berreskuratzera.
Ai ama.
Nat.
Baina zergatik?
Wicksek munduari su eman nahi zion.
Bizitza hondatuko zion.
Ez, beste zergatia, hona ekarri zaituztena.
Zertarako halako konplexutasun-maila?
Teatraltasuna? Ezinezko krimena?
Zergatik?
Horixe diot nik.
Baina Nat doktoreak Wicks hil bazuen, nork hil zuen Nat?
Oraintxe ikusiko dugu.
Armairutxo baten misterioa ez ezik,
tramankuluz eta aztarnaz betea,
amarrua askoz handiagoa da.
Bere sustraiak eliza honen zimenduetan lurperatuak daude,
eta ni erakartzen nau,
gizon fedegabe galanta,
fedearen erreinura.
Kasu hau ulertzeko
eraikitzen ari zen mitoa aztertu behar nuen.
Ez egia zen ala ez argitzeko,
baizik eta nire ariman sentitzeko
transmititu nahian zebilen horren esentzia.
Apaiz santu bat.
Gizonak suntsitua? Ez. Satan berak baizik.
Bere aitaren hilobi zigilatuan ehortzia,
baina gero berpiztua
Jainkoaren borondatez.
Itxura berri batean berpiztua.
Ez da gizon hutseginkorra izango,
Jainkoak heriotzaren gainean duen ahalmenaren sinboloa baizik.
Bere justizia santuentzat.
Bere mendekua gaiztoentzat.
Ongi, baina zer gertatu zen benetan?
Bai.
Mirari eta berpizkundezko fatxada kursi hau eraisteko ordua da,
benetan gertatu zena azaltzeko.
Benoit Blancek fedearen misterioei xake-mate egingo die orain!
Blanc, ondo zaude?
Damasko.
Damasko?
Paulok Damasko bidean bezala?
Bai, Damasko.
Kaka zaharra.
Blanc?
Ezin dut kasua argitu.
Zer?
Esaten ari zara zure ondorioa, Benoit Blanc,
Monsinore Wicks heriotzatik jaiki zela dela?
Miraria izan zela?
Kasua ezin dudala argitu esaten ari naiz.
Horrekin balio dit.
Milesker.
Blanc?
Gertatu zena baldin badakizu, esan behar zenuke.
Gure fedea babesteko egiten duzu edo errespetua agertzeko edo?
Egia jakitea merezi baitugu.
Ez da hori.
Egia jakin behar dut.
Ezin diguzu
erantzuna eman? Ez al gara horretarako etorri?
Zerbait idatziko duzu nire liburua iragartzeko?
Ez.
Ederki, amaitu da ikuskizuna. Denok kanpora.
Kanpora.
Geldi hor, jauna.
Ongi, ez dadila inor pasa.
Beste atal bat eta listo,
argitaratzeko prest. Benetan, Alan.
Deitu Random Houseri, guztiei. Izugarria izango da!
Mirari bat ikusi dugu, Benoit Blancek egiaztatu du.
Munduak jakingo du gaur Chimney Rocken gertatu zena.
Guztiaren berri izango duzue. Jarraitu nire YouTubeko kanala…
Hau nahastea.
Aita Jud atxilotuko dute ziur aski.
Bai.
Ziur aski bai.
Zertara etorri da hori?
Damaskorako bidea.
Begiak ireki ditut.
Eta zer? Gertaerak pikutara?
Jainkoan sinesten duzu eta txorakeria hau egia da?
Ez. Jainkoa fikzio bat da.
Nire agerkundea
Aita Juden bitartez izan dut.
Grazia erakusteko duen modua.
Grazia nire etsaiei.
Grazia arima galduei.
Grazia gutxien merezi duten horiei,
baina gehien behar dutenei…
errudunei.
Blanc jauna.
Zuk badakizu egia.
Bai, badakit.
Eta lehen zoroarena egin duzu.
Zeure borondatez egiteko aukera izan zenezan.
Orain hobe duzu hasi, azkar.
Mila esker.
Aita Jud.
Zer egin behar dut?
Egiteko jaio zinen hori.
Izan zaitez bere apaiza.
Hartu bere aitortza.
Barkatu, aita, bekatu egin dut. Astebete daramat aitortu gabe.
Neure buruari esan nion dena asmo garbi batetik abiatu zela.
Baina, egia esan,
gezur batetik abiatu zen.
Prentice.
Bere azken jaunartzea hartzen ikusi nuen.
Hona hemen Evaren sagarra, Martha.
Nire dirutza madarikatu guztia.
Munduko bekatu guztiak,
Evak irrikatzen duen guztia,
harrapatu dut.
Ez dute inoiz berriz ere esku gaiztoek helduko.
Kristoren gorputza.
Hilobira eraman zuen bitxia.
Hitzeman nuen sekretu handi hori babestuko nuela.
Baina Gracek deskubritu zuen aitak diamantea erosi egin zuela.
Ez dakit nola.
Marka garestiei buruz zekien.
Zer etor liteke 20 000 dolar balio dituen neurrira egindako Fabergé kaxa batean?
Ezin zen purtzileriaren bat izan, ezta ere plastikozko Kristo bat.
Zerbait zizelkatua, asko balio zuena.
Bitxi bat.
Baina ez zekien aitak non gorde zuen.
Beraz, gau hartan…
Ez zuen eliza amorruz profanatu.
Ez, bitxiaren bila zebilen.
Etsipenezko bizitza ilun bat.
Lotsarazia eta epaitua izatera kondenatua.
Bere irtenbide bakarra zen.
Neska gajoa.
Martha, zer esan zenion?
Badakit non gorde duen
eta ez duzu inoiz aurkituko.
Emagaldu urdanga.
Non dago?
Non dago, umemoko ziztrin hori?
Evaren sagarraren sekretua gorde izan dut
nire bihotzean atxikirik 60 urtez.
Zama ikaragarria.
Harik eta…
aitortzera desafiatu zintudan arte.
Harrotasun desafiatzailez,
aitortu egin nuen.
Okerreko apaizari.
Denboraz estu gabiltza.
Aurreko igandean, apaizetxean,
Verak aurre egin zion Wicksi eta zu Cyrenaz enteratu zinen.
Onartu nezakeen hutsegite bat eduki izana.
Baina hitz egiten zuen ahala, argi geratu zitzaidan:
zerbait ikaragarriagoa zen.
Mutil lotsagabe hori besarkatzen ari zen.
Eta orduan hartu nuen susmoa.
Eta eraikuntza enpresari deitu zenion.
Milesker, James.
Eta egiaztatu nuen.
Kripta irekitzeko makineria eskatuta zuen
diamantea lapurtzeko, diru- eta botere-goseak hartua.
Evaren sagarraren bekatu ustelgarria lurrera ekarriko zuen
eta eliza desagerraraziko zen
Prenticek ohartarazi zidan horren ondorioz.
Huts egin nion.
Nire bizitza osoan,
ez naiz sekula gaiztoa izan, zintzoa izan naiz.
Sineslea.
Eliza zerbitzatu eta babestu dut.
Horretan huts egiten badut, zer geratzen zait?
Ulertzen dut.
Nire helburu bakarra zen
eta huts egin dut.
Baldin eta…
Baldin eta lehenik nik bitxia lapurtzen ez banuen.
Betiko desagerrarazi.
Eta aldi berean,
Wicks mirariz berpiztutako santu bihurtu.
Gizon hutseginkorra ez, sinbolo bat baizik,
nire eliza salbatuko zuena.
Mirari bat baino ez nuen behar.
Eta plan bat asmatu nuen.
Wicksen heriotzak misterio sakratua izan behar zuen.
Argitu ezina eta dibinoa.
- Baina ezin zenuen bakarrik burutu. - Ez.
Gizon ahul bat, pentsatu nuen.
Etsiak hartua.
Eliza salbatzeko planari atxikiko zen norbait,
bere lotsa estaltzearren beteko zuena.
Eta lasaigarri eraginkorrak lortu ahal zituena.
Bai, hori ere bai.
Planaren arabera zihoan dena.
Jainko maitea! Hau banitatea nirea.
Zein maltzurra.
Martha.
Ulertzen dut, zin egiten dizut.
Jarraitu. Hemen naukazu.
Ez nuen kostua kontuan izan.
Barkaidazu, Samson.
Hain indartsua eta leiala.
Samson. Berak egin zituen hilkutxak.
Kaka.
Berriro jaikiko zara.
Dena ondo joango da.
Berriro jaikiko zara.
Dena ondo joango da.
Hitzematen dizut.
Ez zuen ulertzen zertarako egiten ari ginen hori.
Zugatik edozer, ene aingerutxoa.
Baina nitaz fidatzen zen.
Maite ninduelako.
Jainko maitea.
Nola okertu zen dena hainbeste?
Oso plan samurra zen.
Doktoreak seinalea egingo zuen.
Samsonek bitxia berreskuratuko zuen.
Eta Lazaroren ateak bere helburua beteko zuen.
Dena kameran grabatua, antolatu genuen bezala.
Doktoreak Wicksen gorpua autoan eraman eta urtu egingo zuen
sotoan zuen zuku nazkagarri horretan.
Biharamunean, Samsonek santu piztuaren istorioa kontatuko zuen.
Eta bere lorezain leiala bedeinkatu egin zuela
zeruetara berriro igo aurretik.
Mirari bat.
Ezin hobea zirudien.
Ez nuen han egon behar.
Ez, jakina.
Bazenekien gertatutakoa Samsonen gorpua aurkitu zenuenean?
Imajinatzen nuen.
Ez!
Baina ziurtatu nahi nuen.
Aintza Jaunari.
Plana beteta.
Gero koplarekin hasi zen,
dena planaren arabera joan zela ziurtatuz.
Orduan esan nion panteoian egona nintzela.
Banekiela gezurretan ari zela.
Eta orduan egia kontatu zidan.
Kaka. Ezin gaitu ikusi.
Jesus.
Nire bigarren akatsa:
Evaren sagarraren tentazioa gutxiestea.
Bitxia suntsitzea edo itsasora botatzea adostu genuen.
Baina "adoratzen banauzu, zeuretzat izango duzu".
Jesusek tentazioari eutsi zion,
baina gizagaixo etsi hura…
Bidea oztopatzen zioten bakarrak Samson eta biok ginen.
Eta horra bere aukera.
Oztopoak ezabatu,
iragan bortitza duen apaiz gazte bati errua leporatu
eta bitxia eskuratu.
Halaxe egin zuen.
Geratzen zen oztopo bakarra neu nintzen.
Nire kafea pozoitu zuen pentobarbital dosi hilgarri batekin.
Behin hartua, ez dago erremediorik.
Minik sentitu gabe.
Inurridura txiki bat ezpainetan.
Eta hamar minutu geroago, azken otoitza esatera.
Gero, bere ekintzen zergatia ulertzeko eskatu zidan.
Diruak emaztetzat zuen harpia hori erakarriko zuela,
txor, txor, txor.
Ulertzen nuela esan nion.
Ulertzen nuen zergatik egin zuen.
Dena ulertu nuen.
Eta hau guztia
gorrotoa bihotzean nuela egin nuen.
"Nirea da mendekua", esan zuen Jainkoak.
Hori da krimenaren lekuak munduari kontatuko dion istorioa, baina…
bihotz-bihotzean,
nik badakit.
Nirea da mendekua.
Bekatu hauek aitortzen dizkizut, aita.
Gezurretan ibili naiz, hil egin dut
eta orain
bekatu larri batekin errematatu dut.
Aita, bizkor.
Zer gertatzen ari da?
Bere ezpainak ikustean jakin dut.
Jada beranduegi zen.
Pentobarbitala hartu du.
- Ai ama. Deitu anbulantziari! - Banoa.
Agian antidoto-kutxa autoan egongo da!
Barkatu, aita,
jasan duzun guztiagatik.
Barkatu, Jauna, Wicksengatik, Natengatik eta…
Samsonengatik.
Ene Samson maitea.
Eta Gracengatik.
Martha.
Grace.
Salbu zaude orain.
Utzi.
Baztertu gorrotoa.
Grace.
Bai.
Orain ulertzen dut.
Neska gajoa.
Barka iezadazu, Grace.
Aita…
honetan iaioa zara.
Jainkoak, Aita errukitsuak,
bere semearen heriotzaz eta gurutzeaz
mundua baketu zuenak,
eta bekatuen barkamenerako Espiritu Santua bidali zuenak,
eman diezazkizula, Elizaren bitartez, barkamena eta bakea.
Eta nik barkatzen dizkizut zure bekatuak.
Aitaren, Semearen eta Espiritu Santuaren izenean.
Kaka.
Bitxia ez zen aurkitu.
Eliza aldi baterako itxi zuten.
URTEBETE GEROAGO
Artaldea, edo geratzen zena, sakabanatu egin zen.
Batzuek nahi zutena lortu zuten
eta gizon santuek badakiten zerbait ikusi zuten…
BERPIZTUA LIBURUAREN SINATZEA
Jainkoak umore puntu bat duela.
DRAVEN ETA DRAVEN ABOKATUAK SALDUTA
Beste batzuk hutsetik hasi ziren.
Beren bidea aurkitzeko, espero.
Eta beste batzuek beren miraria izan zuten.
Ez zuten sendabide bat aurkitu,
baina bai indarra eta sostengua egunero jaikitzeko
eta egitera etorri garen hori egiteko,
mina eduki arren.
Eguneroko ogia.
Eta horregatik egiten dut otoitz. Bilatzen zabiltzan hori aurkitu dezazun.
- Non dago? Zuek badakizue! - Ez, Cy!
Ostia! Badakit badakizuela!
Esan edo auzietara eramango zaituztet.
Wicks jauna, kontrolatu.
Bitartekaritzan konpontzea espero genuen.
Marthak eman zien eta ezkutatua daukate.
Zure ordezkariek eliza eta apaizetxea miatu dute
eta ez dute ezer aurkitu.
Blanc jauna bertan zegoen Martha hil zenean,
eta ez zuela ezer ikusi dio.
Aizu.
Kontuz.
Saldu duzun seinale bat: donazioak, konponketak,
oraingo ardo txatxua baino hobeagoren bat…
Zain egongo naiz eta enteratuko naiz.
Egunen batean itzultzea espero dut, Cy.
Zure benetako herentzia Kristo da.
Mukizu txulo ziztrina.
Egin zizun bideoa oraindik birala da.
Bai.
"Benoit Blanc pwned".
Ez dut ulertzen, baina pe-a gaizki idatzita dago.
Egia zabaltzen jarraitzen dugu:
Martha, benetan gertatu zena… Baina berdin diela dirudi.
Wicksen konspirazionistez betea dugu Facebook-a. Sutan daude.
Ederrak garaiak bizirik egoteko.
Ezaguna izango zara irekitzen duzunean.
Agian ez zentzu onean.
Horri aurre egiteko prest?
Etor daitezela ba!
Zorte on, mutiko.
Aizu…
Ni banoa.
Nire lehen meza hastear dago. Geratu nahi baduzu…
Oso atsegina zara,
baina ez dago hori baino gutxiago nahi dudan gauzarik.
Adio.
ETENGABEKO GRAZIAKO ANDRA MARI
DENAK ONGI ETORRIAK
Ongi etorri!
Azpitituluak: Loinaz C. A.