Ang hirap simulan nito.
Para ikuwento ko ang nangyaring murder noong Biyernes Santo,
dito ako magsisimula.
Siyam na buwan na noong may sinabi 'yong gagong deacon na kabastusan,
at ito ang ginawa ko.
Tangina.
Ano, palaban ka pala?
Hindi po, Father, hindi talaga.
Iba ang sasabihin ng deacon. Kung di lang basag ang panga niya.
Sa dating buhay ko, opo, boksingero ako.
Palaboy-laboy. May mga nagawa ring iba.
Kailangan natin ng mga palaban pero para labanan ang mundo,
hindi ang kapwa natin.
Ang pari ay isang pastol. Ang mundo ay isang lobo.
Hindi po.
Hindi ako naniniwala d'yan, Father, mawalang-galang na po.
Sa paglaban sa mga lobo, di mo namamalayan,
lahat ng di mo kasundo, lobo na.
Likas pa rin sa 'king lumaban, at nadala ako kanina.
Pero di naparito si Hesus para labanan ang mundo.
Naniniwala ako do'n.
Ganito dapat, hindi ganito.
Gusto ko lang maging mabuting pari.
Iparating sa mga katulad ko na pinapatawad at mahal sila ni Hesus.
Kailangang-kailangan 'yon ng mundo.
Pagbigyan n'yo po ako, at pangako, gagawin ko 'yon.
Your Excellency,
maraming beses n'yo na akong sinalo.
-Nabigo ko kayo, at kahit ano pa— -Sige.
Ganito…
Kilalang gago si Deacon Clark.
Wala talagang nagalit na sinapak mo siya.
Kabaligtaran pa nga, e.
Pero may kailangan kaming gawin.
Ipadadala ka sa maliit na parokya sa Chimney Rock.
Isa lang ang pari doon ngayon.
Assistant pastor?
Wag ka munang magsaya.
Bakit po?
Pupunta ka sa Our Lady of Perpetual Fortitude.
Hawak 'yon ni Monsignor Jefferson Wicks. Kilala mo siya?
Sige. May mga sumusuporta kay Wicks dito. Pero hindi ako isa do'n.
Atin-atin lang 'to.
Tila maluwag na ang tornilyo niya at talagang tarantado siya.
Pero di maikakailang ang parokya niya, lumiliit at wala nang pagbabago.
Puwedeng gawin doon ang mga sinabi mo kanina. Kuha mo?
Hindi po, pero opo na rin.
Opo, opo, opo.
-Kasama ko ang Holy Spirit. Ako'ng bahala. -Oy.
Ganito dapat, hindi ganito, di ba?
Good luck, iho.
Gano'n ako napadpad sa Chimney Rock.
Si Daniel sa kulungan ng leon.
Si David na kalaban si Goliath.
Walang muwang pero maka-Hesus.
Handa sa kahit ano.
Father Jefferson?
Hello. Si Jud Duplenticy po ako ng Albany.
Sumaiyo ang Panginoon, Jud Duplenticy ng Albany.
Aagawin mo sa 'kin ang simbahan ko?
Hindi po.
Mabuti.
Sige, tawagin mo akong Monsignor Wicks.
Kilala mo na si Martha.
Si Martha? Hindi po.
-Monsignor Wicks. -Diyos ko!
Maaga akong gumising para linisin ang mga plata. Mamantsa kasi.
Ayos lang 'yan, Martha.
Father… Jud.
Welcome ka rito.
Salamat, Martha.
Sinasabi ko nga kay Father Wicks…
Monsignor Wicks.
Monsignor, tama. Pasensiya na.
Sorry din sa "Diyos ko" ko kanina.
Mukhang ayos 'tong nangyayari.
Ipinadala ka ni Bishop Langstrom?
Si Langstrom.
Kilala ko siya.
Pinili ka niya, ipinadala ka rito.
May ibig sabihin ito.
Malaman ito.
Alam kong sanay kayong mag-isa lang dito, pero…
Nandito ako para maglingkod.
Mangungumpisal ako.
Sige.
Basbasan mo ako, Ama, dahil ako'y nagkasala.
Anim na linggo na
mula noong huli akong nangumpisal.
Nainggit ako sa yamang materyal ng iba.
Nakita ko 'yong commercial ng luxury car. Pinapalabas sa TV ni Sam. Lexus.
Naisip ko no'n,
"Ang gandang kotse no'n."
'Yong coupe.
Nainggit ako sa mga makapangyarihan.
Sa lolo ko bilang pari. Gusto ko 'yon.
Kahit dati pa.
Nagsalsal ako…
apat na beses ngayong linggo.
Apat o limang beses kada linggo nang mga anim na linggo?
Ipagpalagay nating 30 beses akong nagsalsal.
Ngayong linggo, sa kama ko, minsan isang umaga.
Isang beses sa shower nang nakatayo. Mas kumportable 'yon.
Gumamit lang ako ng bath gel.
Isang beses sa gabi no'ng nanaginip ako—
-Okay na 'yon. -Tungkol sa Japanese cat café.
-Okay. -May nabasa kasi akong article.
Pero babae 'yong mga pusa, kaya alam mo na…
Hindi ako nakapaghanda,
kaya napilitan akong maglabas sa Catholic Chronicle magazine.
'Yon lang kasi ang nasa mesa. Hiwalay pang kasalanan siguro 'yon.
Ewan ko, baka hindi, pero… Hindi maganda.
Akala ko noon, weird lang 'yon.
Pero ngayon, alam ko na kung ano 'yon.
'Yon ang unang suntok ni Wicks.
Limang Hail Mary at isang Glory Be.
Salamat, Father.
Hindi 'yon ang huli niya.
At welcome nga pala
sa simbahan ko.
Sa mga sumunod na linggo, tumuloy ako
sa Our Lady of Perpetual Fortitude.
Tanging isa pang full-time na empleyado si Samson na tagaayos ng lugar.
Si Sam.
Si Monsignor Wicks
ang nagbibigay-lakas sa 'kin araw-araw na wag balikan ang alak.
Umiinom din siya noon.
Sabi niya, "Kung kaya kong labanan ang demonyong 'yon, kaya mo rin."
At araw-araw, pahirapan.
Pero nalalabanan ko.
Utang ko 'yon sa kanya at… kay Martha kong mahal.
Kay… Kay Martha mong mahal?
Gagawin ko lahat para sa kanya.
Ang anghel ko sa lupa.
Sa simbahan, si Martha ang nag-aasikaso sa lahat.
Siya ang nag-aasikaso sa mga record, donasyon, papeles.
I-file mo 'to.
Naglalaba ng abito, nag-aayos ng supplies,
nagpapakain kay Wicks, nag-o-organ.
Alam niya ang lahat ng sekreto.
-Ito ang crypt? -Oo.
Nakakainis nga. Kailangang maglagay ng CCTV dito.
-May pasukan ba 'to? -Meron.
Eto,
Lazarus door 'to.
ETITS
Kailangan ng heavy equipment para mabuksan sa labas.
Pero sa pagkakaayos, isang tulak lang,
basta mula sa loob, babagsak agad 'to.
Sino ba'ng nakalibing?
Si Prentice.
Lolo ni Wicks, ang nagtatag ng simbahang 'to.
Parang tatay ko na rin siya.
Nakakasuka.
Dinodrowingan ng rocket ship ng mga bata ang sagradong himlayan niya.
Ano'ng ginagawa mo?
Medyo marunong ako sa kahoy,
kaya nanghiram ako ng gamit kay Sam para gumawa ng maayos—
Hayaan mo na 'yan.
Paalala 'yan ng kahihiyang ginawa no'ng pokpok na 'yon
Mangungumpisal ako.
MGA BABASAHIN SA SPRING
Oo, 'yong pokpok na 'yon.
Nanay ni Wicks 'yon.
Ano'ng kuwento do'n?
Kaladkarin siya at puta siya.
Okay.
Noong nagpari si Prentice at itinatag ang simbahang ito,
biyudo siya na may anak na babae.
Grace ang pangalan niya.
Pasaway mula pa noon.
Mahilig siyang manamit na tila hubadera at 'yong mga mamahalin pa.
Mamahalin…
Oo.
No'ng teenager si Grace, kumekerengkeng siya sa bar,
hanggang nabuntis ng isang palaboy.
Nakalagak sa bangko ang yaman ng pamilya nina Prentice.
Para maprotektahan ang apo niyang si Wicks,
nangako si Prentice na kung titira sa kanya si Grace,
ipapamana niya ang lahat kay Grace.
Kaya naghintay ang puta na mamatay ang tatay niya.
Nabagabag doon si Prentice.
Martha, tandaan mo ito.
Ang yaman, at ang kapangyarihang kaakibat no'n,
ay mansanas ni Eba.
Tuksong nagdudulot ng pagbagsak.
Poprotektahan ko ang mga mahal natin laban sa pambubulok no'n,
anuman ang kapalit.
Dumating din ang araw niya.
Nandoon ako.
Nakita ko ang huling komunyon ni Prentice
at ang pagpanaw niya sa banal na altar.
Nang payapa.
Deretso agad 'yong pokpok sa abogado ni Prentice.
"Akin na ang pera ko," sabi niya.
Alam mo ang sagot sa kanya?
"Oo, ikaw ang tagapagmana ng bawat sentimong naiwan ni Prentice."
At sa mga account ni Prentice,
wala ni isang kusing.
Ano'ng ginawa niya sa pera niya?
Ibinigay raw niya sa mahihirap.
Itinapon daw sa dagat. Walang nakakaalam.
Naglaho na lang.
Huling pagpapakita ng kabutihan ng banal na lalaking 'yon
ang ilayo sa masasamang tao ang nakasisirang tukso.
Ang tanging iniwan niya kay Grace…
Ito 'yon.
"Ano 'to?" tanong ni Grace.
Pero malinaw sa 'kin.
Wag hanapin ang mansanas ni Eba.
Si Hesukristo na ang tunay na pamana sa 'yo.
No'ng gabing 'yon, naghiganti si Grace.
Nagwala siyang parang demonyo,
at nilapastangan niya ang banal na lugar na ito.
Panlalapastangan, pagdungis sa banal na altar.
Sukdulang kasamaan.
Sabi ko, "Sister Grace,
"patatawarin ka ng Diyos na iyong Ama sa Kanyang pag-ibig."
Namatay siya,
inihagis ang sarili sa puntod ni Prentice.
Sabi nila, aneurysm sa utak.
Pinatay siya, sa tingin ko,
ng Diyos sa Kanyang awa.
Diyos ko po.
Pasensya na po.
Ang kadiliman ng kuwentong 'yon ang pundasyon ng lugar na 'to.
Ramdam mo talaga.
Tanong niya, "Sabi nino…"
Bakit pipiliin ng isang tao na gawing espiritwal na tahanan niya 'to?
May kanya-kanyang dahilan ang mga pinakaregular.
At sila ang mga suspek natin.
Kaya ipapakilala ko sila.
Si Vera Draven, abogado rito. Tapat at lubos ang kanyang debosyon.
Abogado at kainuman ni Wicks ang tatay ko.
Silang mga lalaki.
Nag-abogado ka ba para ituloy ang law firm niya rito?
Nag-abogado ako kasi marami akong gustong marating.
Pero ang lugar na 'to ang pamana ng tatay ko.
At gusto niyang…
-Salamat. -…ituloy ko ito kapag wala na siya.
Kaya eto ako ngayon.
Yo. Uy, Vera.
-Hi. Salamat. -Pakipuno naman 'to?
Kakauwi lang ng ampon niyang si Cy
matapos subukang pumasok at mabigo sa politika.
Hi.
Uy.
Okay.
Masayang nandito na uli siya?
No'ng kaka-graduate pa lang ni Vera sa law school,
umuwi ang tatay niya kasama si Cy na sampung taong gulang no'n,
at sinabi niyang si Vera ang magpapalaki sa bata.
Walang tanong-tanong.
Malinaw sa lahat ng tagarito na kapatid niya sa labas si Cy.
Pero tinanggap 'yon ni Vera.
Pinalaki niya ang bata.
Marami na akong isinakripisyo
para maging tapat sa tatay ko, kay Cy, at kay Wicks.
Kaya iniisip ko,
kapag nakatingin sa 'kin ang tatay ko mula sa langit,
masayang-masaya siguro siya sa 'kin.
Masarap sa feeling 'yon.
Kaunti na lang, e.
Golden boy ako ng GOP, ang dakilang pag-asa.
Marami akong koneksiyon, alam ko ang pasikot-sikot.
Kaso hindi ko nakuha ang mga botante.
Wala yata ako no'ng hinahanap-hanap na karisma.
Mahirap bumuo ng tapat na koneksiyon sa mga tao.
Alam ko.
Sinubukan ko na lahat. Mapausapang lahi.
Mapausapang kasarian, trans,
border, mga homeless,
giyera, eleksiyon, abortion, climate change.
Mapausapang induction stove, Israel, mga libro sa library, bakuna,
mga pronoun, AK-47, sosyalismo, Black Lives Matter,
CRT, CDC, DEI, 5G, lahat na.
Ginawa ko lahat. Pero walang nangyari.
Manhid na ang mga tao. Ewan ko kung bakit.
Baka kailangan nating bumalik sa mga basic,
sa mga simpleng bagay na tunay na nakaka-inspire ng mga tao.
Basic, 'yong ipakita ang kinamumuhian nila,
tapos takutin silang aagawin no'n ang mahalaga sa kanila?
Hindi, hindi gano'n.
Vera.
Si Nat Sharp, doktor ng mga tagarito.
Buhay niya ang misis niyang si Darla.
Siya ang mundo niya.
Iniwan na 'ko ni Darla last week.
Ikinalulungkot ko.
Dinala ang mga bata at lumipat sa Tucson
para sa lalaking nakilala niya sa Phish message board.
Phish, 'yong banda?
Ewan ko.
Nawawala na sa sarili si Dr. Nat.
Hindi siya successful, mayaman, o sapat para sa misis niya.
Gagawin niya lahat para bumalik si Darla.
Pinaka-celebrity namin dito sa lugar
ang sci-fi writer na si Lee Ross.
Siguro may alam kayong libro niya.
The Crescent Limbo series, Ice Pick of Time,
The Crystaline Juncture.
Ten years ago, lumipat dito si Lee mula sa New York,
nakipagkaibigan kay Wicks at sa simbahan, at gaya ng sabi niya…
Inilayo ang isip ko
sa mga nilamon ng mga ideyang liberal, at pumunta rito, at…
Bumagsak ang benta ng mga libro niya at ang kasikatan niya mula noon.
Pero isang taon na siyang sumusulat ng libro tungkol kay Wicks.
Mga turo niya't pagninilay ko,
mga sanaysay at alaala ng alagad ng isang propeta.
The Holy Man and the Troubadour.
Mahirap basahin, pero umaasa siya do'n.
Huling tsansa ko na 'to para makalaya na sa Substack.
Hindi ko na kaya. 'Yong mga reader ko ngayon…
Mga sira-ulong survivalist sila.
Parang si John Goodman sa The Big Lebowski.
'Yong kupal na Cy na 'yon.
Dikit na dikit siyang parang linta kay Monsignor ngayon.
Ayaw namin sa kanya. Tipong, "Wicks, mag-ingat ka."
"Iwasan mo siya. Delikado siya. Makatang-hilaw na mapagsamantala."
Dapat nating protektahan si Wicks laban sa mga sipsip na millennial.
Si Simone naman, bago pa lang sa lugar at sa simbahan.
World-class na cellist siya dati.
Napa-retire siya five years ago dahil sa sakit.
Hindi mawala-walang pananakit. Problema sa nerve.
-Hindi ma-diagnose ng mga doktor. -Sorry.
Naniwala akong mapapagaling nila ako.
Uto-uto.
Ang tanga ko.
'Yong paniwalain mo ang isang tao
at pagkakitaan 'yon,
walang kasinsama 'yon.
Di ba?
Oo. Oo, masama nga 'yon.
Pero gets ko 'yong gusto mong maniwala.
Parang iba naman dito.
Pananalig sa Diyos na pagagalingin Niya ako.
Iba 'to.
Nagkapag-asa ako ngayon.
Parang may himalang mangyayari.
'Yon ang napaparamdam sa 'kin ni Monsignor Wicks.
Kumilos ang Espiritu sa kanya ngayon, a.
Monsignor!
Mandirigma ko.
Maliit lang ang pinakagrupo ni Wicks.
At hindi maitatanggi ang lakas ng karisma niya.
Pero ang diskarte niya…
Kada linggo, may pipiliin siya,
'yong bago kadalasan, at bibira siya.
Gusto ng mundo na maging ayos tayong lahat.
Anuman ang desisyon mo. Magdesisyon ka. Desisyon mo 'yan.
Wag kang makonsensiya.
Mangaliwa ka.
Magsinungaling ka.
Mag-anak ka kahit hindi ka kasal.
Sundin mo ang gusto ng puso mong makasarili.
Makasarili.
Oo.
Pinagkakaitan mo ang batang 'yan ng buong pamilya.
Ng ama.
Pang-aatake 'yon sa aming kastilyo.
Sa institusyon ng pagkalalaki.
Ang nanay ko mismo, makasarili ang naging desisyon.
Isinusumpa ko ang puso niyang makasarili
sa araw-araw na ginawa ng Diyos.
Inuna niya ang sarili niya bago ang pamilyang itinakda ng Diyos.
Sapat na ako!
Ako!
Pusong makasarili at kaladkarin, hindi ka sapat.
Di mo pa bugbugin 'yang bata?
Tama. Di mo pa gutumin 'yang bata?
Itakwil mo ang pamilyang itinakda ng Panginoon,
at panoorin mong magdusa ang anak mo dahil sa pasaning 'yan.
Hindi ito tunay na simbahan.
Tanungin mo kahit ang mga pinakadeboto sa misa.
Sasabihin nilang hindi 'yon ang pinaniniwalaan nila.
Gano'n lang si Wicks, walang sinasanto.
At ang gusto niya, mapaalis ang pinupuntirya niya.
Bakit niya ginagawa 'yon?
Kasi kapag umalis ang taong 'yon, nakatingin ang lahat.
Kahit maliwanag na imposibleng makatwiranan 'yon,
sa loob-loob ng maitim na budhi, may nakakagalak do'n.
At sa pananatili sa misa, may pinapanigan sila.
Si Wicks.
Sinusubok ang maaatim, tumitira ng masasakit na usapin,
pinatitigas at pinagbubuklod ng sapakatan.
…para sa two-run shot, kaya ang Cubs…
Kaya sinubukan kong gumawa ng panabla.
Okay. Welcome sa una nating Father Jud prayer group.
Salamat sa pagdalo.
Tungkol ito sa pagtibag ng mga pader
sa pagitan natin at ni Hesukristo,
ng isa't isa, at natin at ng mundo.
No'ng 17 ako,
boksingero ako,
at nakapatay ako ng tao habang nasa ring.
Ang dami kong itinayong pader…
ng galit, adiksiyon, karahasan.
No'ng naramdaman kong puwede ko nang…
itigil ang pakikipaglaban, buksan ang kalooban ko,
ikumpisal ang kasalanan ko,
'yon ang araw na iniligtas ako ni Hesukristo.
Hindi Niya 'ko binago.
Pero binibigyan Niya ako ng lakas araw-araw.
Espiritwal na pagkain 'yon.
Para sa 'kin, gano'n dapat ang simbahan.
Gusto kong magkagano'n ang simbahan, para sa 'kin
at para sa inyong lahat.
Ano…
Hindi darating si Monsignor Wicks?
Hindi, pero…
Hindi.
Naisip ko lang na mag-usap at mag-share tayo at—
Pero alam niya 'to?
Oo naman. Sasabihin ko sa kanya.
Gusto ko lang na magkuwentuhan tayo…
Sasabihin mo? Sasabihin… Sasabihin mo?
Sasabihin mo pa lang, e, di hindi mo pa sinasabi 'to
sa kanya?
Ba't di mo siya sinabihan?
-Ang weird nito. -Okay, sandali.
Prayer meeting 'to. Hindi naman 'to sekreto.
-Sekretong prayer meeting 'to. -Hindi.
Literal na gano'n 'to.
Tinext ko si Monsignor.
Ayan. E, di hindi na 'to sekreto.
Balik na tayo sa pagtibag ng mga pader sa tulong ni Hesukristo—
Sabi niya, "Anong kalokohan 'yan?"
-Naku. -Sorry, Father.
Pumunta ako kasi akala ko official na gawain ng simbahan 'to.
Hindi talaga niya sinabi 'yong "kalokohan".
Okay, salamat, Martha. Gawain ng simbahan 'to, Vera.
Nasa simbahan. Kasama ako. Official 'to.
-O 'yong "'yan". -Ano… Patingin nga.
Aalis na 'ko.
-Okay. -Bye.
-Salamat. Cyrus? -Oo.
Wow.
Sorry, Father. Ayokong magalit siya.
Nice try, p're.
Salamat, Doc.
Baka i-post ko 'to bukas. Ita-tag kita?
Wag na sana.
Ita-tag pa rin kita.
Alam ko.
Pasensiya ka na, Father, di nagtagumpay ang kude-kudetahan mo.
Kudeta ko? Talaga, Martha?
Kung gusto naming magdasal o mangumpisal,
kay Monsignor Wicks kami lalapit.
Talaga ba? E, parang takot na takot kayong lahat sa kanya.
Kaya mo bang magkusang pumasok sa simbahan
para ikumpisal kay Wicks nang walang takot ang kasalanan mo?
Kasi kung hindi, puntod lang 'to na bulok sa loob.
Oo, kaya ko.
Aba,
mabuti!
Semana Santa, ang linggo ng mga espesyal na misa bago mag-Easter.
Noong Linggo ng Palaspas, tuluyan akong bumigay.
Tapos dalawang beses sa shower ngayong linggo,
'yong sinabi ko sa 'yo na nakabaligtad ang kamay ko?
Limang Our Father, limang Hail Mary.
Nasa siyam na buwan na tayo, Jud.
Kumusta ka rito? Unti-unti mo na bang natibag ang mga pader?
Basbasan mo ako, Ama, nagkasala ako. Isang linggo na no'ng huling kumpisal ko.
Nilabag ko ang privacy ng kapwa pari ko.
Alam kong tinatabi ni Martha sa office ang medical bills niya, kaya…
pinakialaman ko 'yon.
Nagpa-radical prostatectomy ka pala five years ago,
kaya imposible nang tigasan ka.
Kaya ko kahit ano pa 'to.
Nitong nakalipas na siyam na buwan, nakita ko ang paggabay mo sa parokya,
at di ko gusto 'yon.
Hindi mo gusto 'yon?
Hindi ko gusto, Monsignor.
Si Nat Sharp.
Kailangan niyang magpatawad at tunay na mabuhay na uli.
Dapat maging panimula ang pag-ibig ni Hesukristo,
pero araw-araw,
lalo lang siyang nagagalit at namumuhi sa ex-wife niya,
sa mga babae.
Masama 'yon. At si Lee, storyteller siya.
Pero parang naging sandata laban sa kanya ang talento niya.
Bukambibig niya, "Pinarurusahan ako ng mundo."
Mahusay, kuwela, matalino, at iginagalang siya dati.
Ngayon, parang nawawala na sa sarili, laging galit, praning.
Alam mo bang gumawa siya ng hukay na may tubig sa bahay niya?
Talaga?
KUTA
Halos symbolic lang 'yon, pero oo.
At si Simone… Sorry, Monsignor.
Sa tingin ko, inabuso mo ang tiwala niya.
Nakita ko 'yong mga donasyon.
Malaki ang donasyon niya, at nitong nakaraan,
siya ang bumubuhay sa simbahan.
Naniniwala ako sa mga himala sa pamamagitan ni Hesukristo,
pero di 'yon ang ibinibigay mo sa kanya.
May kapalit 'yon, dumaraan sa 'yo,
at mararamdaman na naman niya na niloloko siya.
Sabi mo, e. Meron pa ba?
Oo naman, sige. Si Cy Draven.
Hindi ka ba nababahala sa mga video niya sa YouTube?
Linggo-linggo, may clip siya mula sa mga misa mo.
Ginagamit niya sa mga political rant niya. Sa totoo lang…
NON-BINARY | HINDI MAKADIYOS MAY G-O-D SA DOGE
…delikado ang pambabaluktot niya sa simbahan.
Kailan huling may bago rito na tumagal nang mahigit isang Linggo?
Usap-usapan na 'to.
Linggo-linggo na lang, puro…
mga dati nang regular na lang,
at parang sinasadya mong galitin at takutin sila lagi.
Gano'n bang pastol si Hesukristo?
'Yon ba ang dapat nating gawin?
Galit ka ngayon. Dapat lang.
Delikado kung hindi. Wala kang laban.
Uulitin ko lang nang uulitin 'yon.
Ako ang mundo. Ikaw ang simbahan.
D'yan ka lang. Huwag kang aalis.
Magaling. Ganyan nga. Tama.
Galit. Pinapalaban tayo ng galit, pinapabawi tayo ng galit.
At marami tayong dapat bawiin.
Ngayon naman, takot ka.
Bumabalik ang pagkaboksingero mo. Aba, magaling!
Natatakot kang aatake uli ako.
Pinoprotektahan mo ang sarili mo.
Kasi gusto tayong wasakin ng mundo.
Ang bersiyon mo ng pagmamahal at pagpapatawad, walang kuwenta.
Nakikisabay lang sa agos ng modernidad
para di makasakit sa basurang mundong 'to.
Samantalang tayo, winawasak nila.
Mga peministang Marxistang puta. Unti-unti nila tayong ginugupo.
Pero pasan ko ang responsabilidad ko. Naninindigan ako.
E, ikaw?
Ikaw na totoy na tubong Albany?
Magagalit ka ba
at lalaban?
Nilalason mo ang simbahang 'to.
Gagawin ko lahat para iligtas 'to.
Tatanggalin kitang parang kanser.
Limang Our Father, limang Hail Mary.
Hesukristo, hindi mo ako sinukuan.
Hindi ko rin susukuan ang simbahang 'to.
Pero naunahan niya 'ko.
Prayer meeting ni Father Jud?
Inalagaan ko ang simbahang 'to.
Pinalakas ko gamit ang katotohanan ng Diyos.
Tapos kukuwestiyunin lang ang awtoridad ko,
ang pananampalataya at buhay ko mismo,
at sa loob pa ng santuwaryo ko.
Labas!
Ang huling tira ni Wicks.
Lantarang giyera laban sa 'kin.
Medyo nalasing ako.
Isang lobo ang mundo. Demonyo ka.
Demonyong lobo ka.
Demonyong lobo ka nga.
Tangina.
-Sorry, Nikolai. Nasira ko. -Sige lang. Hayaan mo na.
-Nakapitan ko kasi. -Lumang lamp na 'yon.
-Tara na. Makakapag-drive ka ba? -Oo.
Sigurado ka?
Hoy!
Sino 'yan?
Nalintikan na.
At ngayon, sa Biyernes Santo na tayo.
Eto na.
Misa 'yon ng alas-tres ng hapon.
Mga regular lang.
May kakaibang tensiyon no'n.
Di ko maalala 'yong homily, pero iba ang dating.
Hindi na kontrolado ang galit.
Mas baliw na.
Tulad ng dati, pagkatapos ng homily, napapagod si Wicks,
emotionally at physically, at kailangan niyang magpahinga.
Papasok siya sa maliit na storage closet
na nasa gilid ng santuwaryo para di siya makita.
Magpapalakas siya at itutuloy ko ang misa
hanggang kaya na uli niyang bumalik at ituloy 'yon.
Masdan ang kahoy ng krus
Kung saan nakasalalay ang kaligtasan ng sanlibutan
Monsignor?
Ano'ng problema?
Jefferson?
Jud.
May nakabaon sa likod.
Teka. Wag mong hawakan.
Wala kang dapat hawakan.
Satanas! Pinatay siya ni Satanas!
-Diyablo… Si Satanas… -Martha.
-…ang pumatay! -Naku po.
Martha! Martha naman.
Limang minuto pa lang, dumating na ang ambulansiya.
Idineklarang patay na si Wicks doon mismo.
No'ng sinamahan ko 'yong iba sa labas, kararating pa lang ng mga pulis.
Hindi makukuha ng diyablo ang taong 'yon.
Muli siyang mabuhuhay sa kaluwalhatian ng Panginoon.
Malaking delubyo 'yon para sa maliit na bayan,
at nasabak sa responsibilidad ang hepeng si Geraldine.
Diyos ko.
Ilang oras akong in-interrogate buong araw ng Sabado
hanggang…
Ikaw lang at si Monsignor ang nasa stage no'ng pinatay siya.
Bago pa 'yon, nasa 'yo 'yong lobong figurine
na nasa murder weapon.
Ikaw lang din ang tagasimbahang suklam sa kanya.
Wala akong kinasusuklaman.
Pero imposible talagang may makagawa nito, kaya ewan ko…
Ewan ko kung ano 'to.
Sige. Ba't di ka muna magpahinga, Father?
Pero sasabihin ko na sa 'yo na may tsismis na.
Pinost 'to kanina ni Cy Draven sa YouTube niya.
Nilalason mo ang simbahang 'to.
Gagawin ko lahat para iligtas 'to.
Tatanggalin kitang parang kanser.
Ni-repost na 'to.
Maraming beses na.
HEPE NG PULISYA G. SCOTT
Binuksan ko ang phone ko saglit, at hindi ko dapat ginawa 'yon.
Pinaulanan ng mensahe ang paring mamamatay-tao.
Pero di ko naiisip 'yong maaresto ako o matanggal sa pagkapari.
Ang nasa isip ko, nanalo si Wicks.
Kasi sa kaluluwa kong di kayang magsinungaling kay Hesukristo,
o sa sarili ko, o sa 'yo…
masaya akong patay na ang matandang 'yon.
Panginoon.
Tulungan Mo ako.
Pakiusap, gabayan Mo ako para malampasan 'to.
Tao po?
Ay, sorry.
Bukas ba kayo?
Palagi.
Okay ka lang?
Oo. Pasensiya na.
-Walang Easter Mass. Pasensiya na. -Ano…
-Welcome ka rito. Pasok ka. -Salamat.
Hindi naman ako nakakaistorbo sa tungkulin mo bilang pari, 'no?
Aba… Ang ganda nito, a.
Di ba?
Mahirap na hindi mo maramdaman ang presensiya Niya habang nandito ka.
Nino?
A, ng Diyos… Oo.
-Oo. -Hindi ka Katoliko.
Hindi, hinding-hindi talaga.
Ereheng-erehe ako.
Lumuluhod ako sa altar ng makatwiran.
Hindi ka pinalaki sa relihiyon?
'Yong nanay ko, no'ng buhay siya,
sobrang relihiyosa siya.
-Close ba kayo? -Hindi.
No'ng bata ako, ano kami… Pero ano 'yon…
-Komplikado. Pamilya. -Komplikado nga.
Oo. Tama.
Ano'ng nararamdaman mo rito?
Ano'ng nararamdaman ko?
'Yong totoo?
Sige lang.
Interesado ako sa architecture.
Ramdam ko 'yong kagandahan, 'yong misteryo.
'Yong gustong ipadama. Ano…
Parang may ipinapakita sa 'king kuwento na hindi ko naman pinaniniwalaan.
Pundasyon nito ang hungkag na pangako ng isang kuwentong pambata
na puno ng panunumpa sa kapwa, poot sa kababaihan, at homophobia
at ng di-mabilang na karahasan at kalupitan no'n na binigyang-katwiran,
habang noon, at hanggang ngayon,
itinatago no'n ang sarili no'ng mga kasalanan.
Kaya gaya ng kabayong nag-aalboroto,
gusto kong himay-himayin ang mapanlinlang na paniniwala
para matukoy ang katotohanang kaya kong lunukin nang di nabubulunan.
Pero ang detalye ng barakilan, maganda talaga. Ano…
Ganito. Kung paaalisin mo 'ko, sige lang.
Hindi, ayos lang.
Nagpapakatapat ka. Maganda 'yan.
Nakakagaan ng loob minsan ang pagsasabi ng totoo.
Pusta ko, may mga pagkakataong di ka makapagtapat sa mga tagaparokya.
Tapat ka pa rin basta hindi ka magsisinungaling.
Oo.
Tama ka. Pagkukuwento 'to.
'Tong simbahan, hindi 'to medieval. Nasa New York tayo.
Neo-Gothic 'to, 19th century.
Mas malapit pa 'to sa Disneyland kesa sa Notre-Dame,
pati ang mga seremonya't ritwal,
at mga kasuotan, lahat ng 'to.
Pagkukuwento 'to.
Tama ka.
Siguro ang tanong,
niloloko ba tayo ng mga kuwentong 'to?
O tinatamaan ba tayo sa kaloob-looban na hindi natin maikakailang totoo?
'Yong di natin maipahayag sa ibang paraan…
maliban sa pagkukuwento?
Tama. Father.
-Iho. -Pasensiya na.
Ano lang…
Ngayon ko na lang uli naramdamang pari ako,
at mawawala na 'yon sa 'kin…
Mawawalan ako ng saysay at natatakot ako…
Pa'no na lang ako mabubuhay?
Blanc!
Uy! Nahanap mo siya! Siya ba…
Sino ka ba?
Ito dapat ang bungad ko, e.
Ako si Benoit Blanc. Isang detective.
Interesado ako sa kaso ng murder ni Jefferson Wicks.
Detective ka. E, di pulis ka?
Hindi. Private detective ako.
Ako ang pinagbibintangan ng lahat. Hindi ko ginawa 'yon.
Pero sa puso ko, baka nga,
at parang milagro kung pa'no 'yon nangyari.
Saka…
Ewan ko. Litung-lito ako. Ewan ko.
Puwede ba kitang tulungan?
Ano?
Nagbibitak na ang labi mo dahil sa dehydration.
Wala ka pang tulog.
Nasa labas ka buong gabi,
at sa itsura ng pantalon mo, nagdasal ka nang nakaluhod.
Ang nakikita ko, hindi taong nagkasala't nakokonsensiya
kundi taong inosente na nakokonsensiya sa di niya pagkakasala.
Tutulungan kita.
Paano?
Pinagkunwaring himala 'yon.
Murder lang 'yon at tagalutas ako ng mga murder.
Teka, ikaw ba
'yong sa Kentucky Derby murder, tapos nahuli 'yong salarin?
-Sa photo-finish camera? -Oo.
E, di ikaw 'yong…
Lumabas ka sa The View.
-Oo. -Ba't ka nandito?
Inaalam ko 'yong mga nangyari no'ng misa no'ng Biyernes Santo
at 'yong sitwasyon dito sa Our Lady of Perpetual Fortitude.
Pinayagan ako ni Geraldine na sumali sa kaso.
Kung puwede ka ngayon para samahan ako sa imbestigasyon ko,
mula sa bangkay, murder weapon, hanggang sa crime scene,
may bukod-tanging pagkakataon ka na tulungan ako.
Bangkay?
Ayoko na. Parang hindi dapat ako nandito.
Blanc, may tiwala ako sa 'yo, pero tama siya.
Hindi puwede. Gusto kong malinawan ka sa nangyari mismo sa katawan.
Makita si Wicks kung ano na siya. Bangkay, katawang walang buhay.
Hindi ang iniisip mong halimaw kundi katawang-lupa lang.
Napatay ng saksak na masusuri natin.
Katawang-lupa lang.
Ganyan, alog-alog pa.
-Ganyan nga. O, di ba? -Wag mong ganyanin.
Tammy. Puwedeng pakibaligtad 'yong karne?
Parang pancake. Sige.
Isa, dalawa, tatlo.
MORGE
-Uy! -Ayoko. Hindi ako ginawa para dito.
Hindi ako dapat nandito. Ba't mo ba 'ko isinama?
-Hindi ko kaya— -Oy!
Kung gusto mo ng kapatawaran,
kung gusto mong maging pari uli, sasamahan mo ako dito.
Malaya pa ang pumatay. Hahanapin natin siya, kokornerin, at…
Pasensiya na. Huhulihin natin siya para makabalik ka na sa dati.
Father.
Kailangan kong masigurong alam mo ang sitwasyon.
Hindi tayo tropa-tropa na gusto lang makalutas ng kaso.
Suspek ka pa rin.
Ang sinasabi ko, di kailangang nandito ka nang walang abogado. Okay?
Hindi ako ang gumawa no'n.
Kung may maitutulong ako,
sige, game ako, tara.
Okay.
Bangkay.
Tapos murder weapon.
Tapos crime scene.
Sumama ka lang sa 'kin.
Alam n'yo, ni hindi ko trip 'yong demo-demonyo.
'Yong Il Diavolo, tunog classy, Italian, ayos lang 'yon,
tapos bumili si misis ng demonyong sign,
tapos bumili siya ng demonyong lamp,
tapos naisip na ng lahat, "Mahilig siya sa demo-demonyo."
Tapos puro na demonyo, ayun. A, ewan ko.
-Pero ito 'yon, 'no? 'Yong… -Oo.
Oo nga.
Pero…
Pero hindi naman 'to pula dati. Parang pininturahan.
-Oo, bagong pintura. -Sana nga.
Nilagyan ng parang plaster para maikabit 'yong patalim.
Gagawin ko lahat para iligtas 'to.
Tatanggalin kitang parang kanser.
Uy! Ano ka ba? Itigil mo 'yan. Hindi 'yan okay. Sige na.
'Yong pulang ulo ng demonyo, saan napunta 'yon?
Sa simbahan. Hindi ko alam kung bakit, pero hinagis ko at may nabasag na bintana.
Pagkatapos ng Misa ng Krisma no'ng Lunes,
sabi ni Martha, may basag na maliit na bintana.
Mga bata talaga.
Pero wala nang iba.
Kita mo 'yon?
Oo.
'Yon ang…
Dr. Nat?
Uy.
Nagla-lunch lang ako.
Nat, puwede kitang puntahan mamaya kung gusto mo ng makakausap.
Parang hindi… Tama, ano… Tama.
Parang hindi ko gusto 'yon.
Huwag na lang.
Eto pala. Eto ang ginamit mo.
-Nat naman. -"Tatanggaling parang kanser."
Hayop ka.
-Lakasan mo pa, Nat. -Oo.
Hayop ka! Paring mamamatay-tao!
Una sa lahat,
papasalamatan ko pa sa number mo si Detective Elliott.
Masaya lang akong nakakatulong ako.
Geraldine, nakita mo agad
na hindi 'to basta-basta kakayanin ng kapulisan.
Kahit ako, ngayon lang nakaranas ng ganito.
Ganitong-ganito ang masasabing imposibleng krimen.
Pang-detective fiction.
Walang ganito dapat sa totoong mundo.
Pero eto tayo.
Hinahabol-habol 'to.
Gusto ko 'yang passion.
Pero tiyakin mo sa 'king malulutas ang kasong 'to.
Hindi ko kayang di makalutas ng kaso.
'Yong kapag checkmate na,
kapag hinihimay ko na ang ginawa ng nasukol kong kalaban…
Makikita mo. Masaya 'yon!
-Sige, pa'no na? -Sa pinagmulan tayo.
Sa The Hollow Man ni John Dickson Carr.
Detective novel no'ng Golden Age
at intro sa locked-door mystery,
sa imposibleng krimen.
Teka lang.
MGA BABASAHIN SA SPRING
Father Jud, napatunayan mo na naman ang halaga mo.
"Whose Body?" "The Murders in the Rue Morgue."
"Roger Ackroyd." "The Murder at the Vicarage."
Pambihira, parang syllabus na 'to kung paano gawin ang krimeng 'yon.
Kasama sa grupong 'to 'yong mga regular?
Sino'ng pumili sa mga librong 'to?
Si Oprah.
Sa site ni Oprah kumukuha si Martha.
Nakumpirma nito ang teorya ko.
Ginaya no'ng pumatay
ang mga tradisyonal na diskarte sa locked-door mystery.
Pinapasimple nito ang mga bagay-bagay.
Sa club tayo.
Tara na, mga bagets.
Sa The Hollow Man, si Detective Gideon Fell,
inilista niya ang mga posibleng diskarte sa locked-door na pagpatay.
Ilapag natin ang mga 'yon at butatain.
Unang posibleng nangyari,
sinaksak ng kutsilyo si Wicks
bago siya pumasok sa closet.
Father Jud, puwede ka bang pumuwesto kung nasaan ka no'n?
Natapos si Wicks sa sermon niya.
Kung may nakasunod na device
na kayang magbato sa likod niya ng mabigat at hindi balanseng patalim…
hindi 'yon kita sa camera at sa mga saksing nakaupo sa nave,
pero nakita na dapat 'yon ni Father Jud.
Wala akong nakitang robot na nagbabato ng kutsilyo.
Wala. Unang posibleng nangyari, ekis.
Pangalawang posibleng nangyari…
Pinatay siya
habang nasa loob ng closet
ng isang tao o bagay
na nasa labas ng closet.
Ano, may nagbato ng kutsilyo papasok sa closet mula dito sa labas?
E, kalokohan 'yon.
Kalokohan at imposible sa maraming aspeto.
Pangalawang posibleng nangyari, ekis. Umuusad tayo!
Ilan ba ang posibleng nangyari?
Ilan lang. Pangatlo…
Pinatay siya habang nasa loob ng closet
ng isang device
na nasa loob din ng closet.
Ano 'yon, may ipinuwesto na d'yan,
tapos kinontrol ng remote?
Makapal 'tong pader dito,
pero makakatagos pa rin dito kapag malakas ang RF signal.
Saan itatago
ang gumaganang de-remote control na device na nagbabato ng kutsilyo
sa loob ng bakanteng closet?
Padapa natumba si Wicks.
Tanda ko pang may bumagsak at kumalansing.
Nakaharap sa pinto ang ulunan niya,
e, di sa dulo siya nang nakaharap palabas
at baka pinatagos 'yong kutsilyo sa pader sa likod.
Bumagsak at kumalansing. Ayos 'yon.
Pero…
akala mo kastilyo 'to, e.
E, pa'no kung…
Pa'no kung may pekeng pader na inalis pagkatapos?
Ilapag mo 'yan, Father Brown.
Ano? Walang gano'n.
Napansin na namin kung may pekeng pader.
Tama. Saka hindi madaling alisin 'yon pagkatapos.
Wala nang ibang nakita sa sahig dito, 'no?
Wala na. Pulang sinulid lang.
Teka, ano? Ano…
Pulang sinulid?
May dalawang makapal na pulang sinulid na nasa tatlong pulgada
sa ibabaw ng katawan, malapit sa balakang.
Ano na 'yong pang-apat?
Martha?
-Palayasin mo sila. -Martha?
Palayasin mo sila!
Pagala-gala sila sa banal na lugar na 'to
na parang pinangyarihan 'to ng krimen, na parang…
pipitsuging soap opera 'to, may robot-robot pang sinasabi!
Hindi dapat ganito, Father. Mali 'to!
Martha, umuwi ka na at magpahinga.
May maitutulong ba 'ko?
Umalis ka na.
Wala nang may gustong nandito ka.
Simula pa lang, ayaw mo na kay Monsignor at mababa ang tingin mo sa 'min.
-Hindi totoo 'yan. -Gusto mong pumatay.
-Hindi. -Marumi ang kamay mo…
tulad no'ng pokpok na 'yon.
Nadungisan ang lugar na 'to ng likas na kasalanan mo.
Hindi ka totoong pari!
Sorry.
Pero kung nag-iimbestiga kami ng detective
at makaaway ko kayo dahil do'n, bahala na.
Sorry.
Makikisuntok ako, a?
Sige. Sige lang.
Okay ka lang ba?
Lumilinaw na. Palaisipan 'to na puwedeng malutas.
Bangkay, weapon, crime scene, de-robot na kutsilyo,
anggulo, batong pader, remote control.
Remote control.
Hindi ka nakinig sa game no'ng misa no'ng Biyernes.
Sa radyo mo.
Hindi nga. Ayaw ni Martha ng gano'n.
Kaya ni-record mo.
Oo.
Sige. Nagpatong ako ng time stamp nang base rin sa delay sa broadcast.
Tumawag sa ospital si Dr. Sharp ng 3:47 p.m.,
at 90 seconds bago 'yon…
May ilang puwedeng dahilan 'yong glitch,
pero ang sagot sa tanong n'yo, oo,
ganito ang nangyayari kapag may bugso ng RF interference
na puwedeng manggaling sa in-enhance na remote control.
Grabe.
Ito na, 'no? Ito ang nag-trigger ng de-robot na kutsilyo.
Ito na 'yon. Malulutas mo na 'to, di ba?
Sinync mo ba 'yan sa footage ni Cy?
Oo. May time stamp 'yong iPhone video. Detalyadong-detalyado 'yon.
-Okay. Patingin kami? -Sige.
Ano 'yon?
Kung saan nakasalalay ang kaligtasan ng sanlibutan
Monsignor?
Bale, no'ng biglang bugso ng RF signal,
nakadapa na siya nang may saksak sa likod
at nakatingin sa kanya si Father Jud.
Posible ba 'yon?
Sa de-robot na kutsilyo, hindi.
Ano, wala rin pala 'to?
Hindi.
Malaki ang naibigay nito sa 'tin.
Kumpleto na ang mga piyesa.
-Talaga? -Oo.
'Yong pinagmulan ng ulo ng demonyo, pulang sinulid,
bumagsak at kumalansing, timing ng RF remote.
Magkakakonekta ang mga 'yon.
E, ano na ang sagot?
Wala pa rin.
Kapag kumpleto na 'ka mo ang mga piyesa, magkakasagot ka na.
Alam ko, pero…
kahit nakalapag na ang mga piyesa,
mukha pa ring krimen 'to
na imposibleng gawin.
Kaya mo 'ka mong lutasin 'to.
'Yon ang ginagawa mo.
Nagtiwala ako sa 'yo.
Diyos ko. Diyos ko po.
Thirty-six hours ka nang walang tulog. Matulog ka muna.
Oo nga.
Mabigat ang araw na 'to. Good night, Father Jud.
Tara na. Ihahatid na kita.
Alam mo,
tama ka.
Hindi imposible 'to, hindi puwede 'yon.
Siguradong may nawawalang piyesa.
At mukhang alam ko na kung saan hahanapin.
Mukhang merong nand'yan, sa utak mo,
na kailangan ko para malutas ang kasong 'to.
Kung hindi ko 'yon mahuhugot, pasensiya na,
manghihimasok ako para makuha 'yon.
Okay, ninenerbiyos na 'ko sa 'yo.
Hindi ko maintindihan.
Pa'no makakatulong 'to? Isusulat ko 'yong kuwento?
Oo, 'yong kuwento.
'Yong kuwento ng pagpatay kay Reverend Wicks.
Monsignor Wicks.
Monsignor jalapeño. Pakialam ko.
Ipaintindi mo sa 'kin ang mga nangyari hanggang sa patayin siya.
Simula saan?
Kahit saan mo gusto.
Basta maganda, tuloy-tuloy, at wag kang magtipid sa detalye.
Blanc, hindi ako writer.
Wag mong madaliin.
Magre-relax lang ako dito.
Kaya ginawa ko nga 'yon sa nakalipas na isang oras,
at tapos ko na 'to ngayon at ibibigay na sa 'yo,
at maghihintay siguro
habang binabasa mo ang kuwento ko
sa nangyaring pagpatay kay Monsignor Jefferson Wicks.
Bakit mo ginawa 'yon?
Ang mas magandang tanong,
ba't ko maiisip na maloloko kita at makakalusot ako?
Hindi ka naman nagsinungaling. Hindi mo gagawin 'yon.
Hindi mo lang inamin 'yong hindi mo dapat ginawa.
"No'ng sinamahan ko 'yong iba sa labas, kararating pa lang ng mga pulis."
"Sinamahan 'yong iba sa labas."
Nagtagal ka pala sa loob.
E, di ikaw lang ang puwedeng makapasok nang di napapansin
sa utility closet pagkatapos ng murder pero bago inspeksiyunin ng mga pulis.
Bakit? Bale…
Ba't mo siya pinrotektahan?
Hindi 'yon para kay Wicks.
Ginawa ko 'yon para hindi naman mabigo
ang mga naniniwala sa kanya.
Pero siguradong alam na ng lahat 'yon.
Siguradong amoy na amoy 'yon sa kanya pagkatapos ng bawat misa.
"Nagpapalakas." Ayos 'yong salitang ginamit mo.
Pero siguradong alam ng lahat 'yon.
Kumilos ang Espiritu sa kanya ngayon, a.
Hindi, hindi lahat.
Si Sam.
Ang nag-iisang mabuting tao rito.
Nailigtas siya ng pag-iwas sa alak.
Alam kong nando'n ang media at pulis. Ba't ko ipangangalandakan 'yon?
Sinaksak si Wicks.
Hindi ko alam kung paano o nino, basta alam kong sinaksak siya.
Kaya walang kinalaman 'yon do'n.
Basta naisip ko na lang gawin 'yon.
Pagbabago sa kuwento alang-alang sa parokya.
Kaululan!
Sa pagprotekta mo sa pinaniniwalaan nila, napagtakpan mo ang pumatay!
Nasaan na 'yong flask?
Punyeta!
Punyeta. Wala rito.
Blanc.
Sorry.
Sinaksak siya, kaya di ko naisip—
Hindi nga. Hindi ka nag-isip.
Pero ipit na tayo dito, kaya mabuting mag-isip ka na.
May nanloob sa kuwarto ko.
Ngayon ko lang nagegets.
Ang sama nito, planado 'to laban sa 'kin.
Kita mo na kung anong klase ang kalaban natin.
Pinakinggan at inunawa mo na ang mga tagaparokya,
pero tapos na tayo do'n.
Marami na tayong nasayang na oras.
Sasamantalahin natin 'yong libing bukas
para kausapin silang lahat.
Aalamin natin ang nangyari no'ng gabing 'yon,
pati ang itinatago ng grupo ng mga lobo na 'yon.
HULING HOMILY NI JEFFERSON WICKS: NOONG PINATAY SIYA
Ipinagkanulo.
Binugbog.
Kinutya.
Sinaksak.
Pinatay.
At iniwan sa isang hukay, para mabulok.
Para mabaon sa limot.
Tulad ng ating Tagapagligtas, tulad ng simbahan.
Tinutuligsa ang ating simbahan ng bulok na modernidad,
ng mga kaaway ng Diyos.
Ang mga pokpok,
ang mga pesteng nagnanais na tayo'y apakan, patahimikin,
at hadlangang makakilos gaya ng nararapat
bilang mga pinuno ng isang Kristiyanong bansa.
Habang nandito ako bilang mandirigma ni Hesukristo
at nakabaluti ng Diyos para labanan ang sanlibutan hanggang kamatayan,
hindi kayo makalalampas!
Tulad ng Panginoon, ipinagkanulo rin ako ni Hudas.
Puwedeng iwan n'yo muna ako?
Si Hudas sa iba't ibang anyo.
Laging nagmumula sa loob ang tunay na panganib.
Tandaan n'yo ang mga sinasabi ko.
Sa Biyernes Santo na ito, tandaan n'yo ang mangyayari.
Tandaan ninyong lahat.
Mabubuhay kang muli.
Ayos lang 'to.
Mabubuhay kang muli.
Mabubuhay ka.
Malapit na ang oras na siyang punto ng aking babala.
Tandaan n'yo ang pangako ko sa Linggo ng Pagkabuhay.
Tutuparin ko ang pangakong 'yon. Tutuparin ko 'yon.
Sapagkat Siya ma'y pinabagsak, muling babangon ang matuwid na Anak ng Diyos.
Mansanas ni Eba'y ibabalik sa puno,
sa kayamanan ng Kanyang kaharian, sa magiging paghahari Niya.
Habang kayo'y nagngangalit sa dilim,
kayong mga demonyong taksil,
habang kayo'y nakahandusay, nilalamig, nabaon sa limot, at nag-iisa,
Siya'y muling babangon upang bawiin ang nararapat na sa Kanya.
At papatayin ang masasama,
at paghahariin sa bansang ito ang Kanyang tunay na Anak!
Oo, Siya'y muling babangon!
Oo, manginig kayo sa takot,
sapagkat Siya'y muling babangon, dakila, maghihiganti, at makapangyarihan!
Nakikiramay ako, Father. Pakipirmahan dito.
Atin-atin lang 'to, a.
Wala akong pakialam sa laman ng Internet. Parang di naman ikaw ang gumawa.
Ganito. Makinig kayong lahat.
Tingnan n'yo nga naman, o. Si Judas Jud.
Father, hindi ka welcome dito.
Tumigil na kayo!
Ganito ang mangyayari.
Tatanungin namin kayo nito ni Benoit Blanc,
sasagot kayo at makikilala natin ang pumatay kay Monsignor Wicks
at kung bakit at pagkatapos…
'Yon na 'yon.
Okay? Okay, kaya…
Salamat, Father Jud. Ano 'yon…
Ayos 'yon.
Simulan natin dito,
sa nangyari no'ng gabing 'yon, sa kuwartong 'to mismo.
'Yong gabing umamin si Jud na nakapatay siya ng tao?
Hindi 'yon ano… Sa boxing 'yon, ano 'yon—
Inaatake niya tayo ngayon para pagtakpan ang sarili. PINO.
PINO?
Priest in name only.
Tinutulungan si Benoit Blanc na ibuking ang misteryo ng buktot na simbahan,
tapos may libtard na gagawa ng podcast tungkol dito,
tapos magkakaroon ng palabas sa Netflix kung saan tatanga-tanga tayo.
Naku, wag naman sana tayo gawing tatanga-tanga!
Diyos ko!
Himala 'to!
Nakakalakad ako, Martha. Masakit nga lang.
Mabuti naman.
Ibuking mo lahat.
Manloloko 'yong si Wicks.
Kalokohan 'yong mga himala at kapangyarihan ng Diyos daw.
Naniwala talaga ako.
Gusto ko pa ring maniwala.
Ang tindi, di ba?
Ang itatanong ko sana talaga, hindi tungkol sa prayer group ni Jud,
kundi 'yong lihim na meeting kasama si Wicks
na nangyari dito sa kuwartong 'to no'ng Palm Sunday.
Tungkol saan ba ang meeting na 'yon?
Sino'ng gustong mauna?
Ako na.
-Cy. Oy, teka lang, p're! Oy! -Hindi puwede.
Tumikom kang lintik ka!
-Wala kang karapatan! -Tumahimik ka!
Sandali… Kalma lang, Father Jud.
'Yong pinag-usapan namin no'ng gabing 'yon,
walang kinalaman 'yon sa pagpatay kay Wicks, okay?
Pero may kinalaman 'yon sa mga bagay na kapag nalantad,
may mga tao rito na mawawasak.
Ni-record ko nang buo. Ipe-play na lang.
-Wag! Hindi puwede— -Sira-ulo ka talaga!
-Buksan mo 'tong pinto, tarantado! -Binababoy mo ang files ko!
-I-play mo na! -Buksan mo 'to!
Okay. Ang drama mo naman, Vera.
Kumpleto na tayo. Ano ba 'to?
Iniisip ko ang nanay mo.
Hindi ko siya nakilala, pero lumaki ako sa simbahang 'to,
kaya alam ko ang kuwento tungkol sa pokpok na 'yon.
Iniisip ko kung paano ang naging buhay niya noon
habang kasama niya sa bahay ang tatay niya at ang anak niya.
Pinagtutulungan, pinapahiya,
at tinuturuan kaming pandirihan siya.
Kaawa-awa siya.
May tumawag sa 'kin kahapon na kakilalang family lawyer sa Brooklyn.
Dinouble-check niya ang contact details
ni Monsignor Jefferson Wicks na kliyente ko
dahil 'yong kliyente ko raw, nag-file ng AOP sa kanya
sa Brooklyn.
Para hindi ko malaman 'yon.
AOP? Ano 'yon?
"Acknowledgement of parentage"?
"Ako si Jefferson Wicks, at kinukumpirma ko
"na ako ang biological na ama ni Cyrus Draven."
Hindi ka mapapahiya.
Di ba?
Sino ang nanay?
Importante pa ba 'yon?
Hindi! Bumalik lang siya at iniwan sa 'yo ang batang 'to.
Tapos nagpatuloy sa buhay niya,
at to the rescue naman ang mabait kong ama.
Nagsanib-puwersa na naman ang mga lalaki, tapos ayun ako, si tanga.
Naipit.
Sumunod ako, at tinanggap at pinalaki ko ang anak mo
habang ikaw, nasa pulpito mo, hindi na nahiya.
Ipokrito kang hayop ka!
Cy?
Alam mo ba 'to?
Kanina lang, no'ng sinabi ni Vera.
Oo.
Anak ko si Cy.
Sa isang babaeng mababa ang lipad
na nakasama ko isang gabi at 30 taon ko nang di nakikita.
Inilihim namin 'to ng tatay ni Vera. Hindi na ngayon.
Siya ang tagapagmana ko.
Anak ko.
Malalaman na 'to ngayon ng mundo.
Kaya kayong mga ulupong,
umalis na kayo sa hardin.
Tigilan na natin 'to.
Sinusuportahan n'yo pa rin siya.
Gusto ko lang makita nang harapan.
Kahit tae niya, kakainin n'yo, e. Babalik-balikan n'yo pa.
Mapangmata ka d'yan, Vera.
Hindi mo alam ang nararamdaman namin.
Bilang mga Kristiyano, lahat tayo, nabigla at nasaktan sa sinabi mo.
Pero may digmaan ngayon para sa pagpapatuloy natin.
Lalaban tayo sa kahit anong paraan.
Hindi duwag ang kailangan ng simbahan
kundi mandirigmang hindi magpapatinag.
Mandirigma ang kailangan natin.
Naniniwala akong si Monsignor Wicks ang mandirigmang pinili ng Diyos.
Kaya ilalaban ko kayong mag-ama.
Saka…
hindi natin kilala 'yong babae.
Hindi natin siya kilala.
Hindi naman natin alam kung paano niya…
Ano ba ang totoo? Di ba? Iba-iba ang sinasabi.
Hindi natin alam na… Hindi natin… Ano'ng totoo?
May totoo ba sa lahat ng 'to?
Kaya…
Tama ka d'yan, Doc.
Salamat.
Kapag naniwala 'ka mo ako sa 'yo, mapapagaling mo ako.
Kung totoo 'yon,
ayos lang kahit hindi ka santo.
Nasa likod mo kami, Monsignor.
Kahit ano pa ang sabihin o gawin mo, hindi na magbabago 'yon.
Magmimisa ako sa huling pagkakataon
isang linggo mula ngayon, sa Easter Sunday.
Pagkatapos no'n,
isasara ko na ang pinto ng malungkot na simbahang 'to.
Pero bago 'yon, wawasakin ko muna kayo isa-isa.
Teka nga. Ano 'ka mo?
'Yong paglalasing mo, Nat?
O, bakit?
Mapanganib kang tao.
Nagtatrabaho nang lasing.
Gumagamot ng mga pasyente, mga bata pa, nang lasing.
Dapat malaman 'yon ng mga tagarito.
Dapat malaman ng medical board.
Wala nang dapat magtiwala o tumanggap uli sa 'yo.
Ikaw, Lee.
'Yong Makatang librong sinusulat mo.
Insulto sa ministry ko 'yong pagsisipsip mo at nagpapanggap na mabait.
Tungkulin kong balaan ang publiko,
pati ang mga kaibigan ko sa publishing.
Dapat mabaon sa limot 'yon. Pati ikaw.
Dapat kang ma-expose bilang gagong walang saysay.
Ano 'yon? Ano'ng nangyayari dito?
Ikaw naman, Vera.
Bangungot ka ng tatay mo.
Ikakahiya ka niya.
Simone. Hindi ko mapapagaling ang babaeng walang pananampalataya.
Hindi kita matutulungan.
Mapapalayas mo 'ka mo 'yon sa katawan ko.
Wala akong ipinangako sa 'yo.
Lahat ng ipon ko, ibinigay ko sa 'yo.
Hindi nabibili ang pagpapagaling ng Diyos.
Hindi ka na gagaling.
Mamamatay kang namimilipit sa sakit sa upuang 'yan.
Bakit mo ginagawa 'to? Hindi ko maintindihan.
-Nagbibiro ka lang, di ba? -Gulong-gulo ako dito.
Ganti ba 'to sa prayer meeting ni Father Jud? Binulaga niya kami.
Prayer meeting ni Father Jud?
Inalagaan ko ang simbahang 'to.
Pinalakas ko gamit ang katotohanan ng Diyos.
Tapos kukuwestiyunin lang ang awtoridad ko,
ang pananampalataya at buhay ko mismo,
at sa loob pa ng santuwaryo ko.
Labas!
Pulpol.
Kayong lahat.
Walang makakasunod sa inyo sa yapak ko.
Oo, nasa gitna tayo ng digmaan
at pinalalayas ko kayo sa kuta ko.
Hayop ka.
Sa Easter Sunday, habang punong-puno ang simbahan,
ibubulgar ko ang mga kasalanan ng grupong 'to.
Itatakwil ko kayo at lalayas na 'ko sa lugar na 'to.
Kahit mamatay kayo,
wala akong pakialam.
Salamat sa Diyos. Napalabas sila.
Cy.
Ba't niya ginawa 'yon?
Cy. Sabihin mo. Ano'ng nangyayari no'n?
Ba't niya sila dinurog? Ba't niya ginawa 'yon?
Kasi sinabihan ko siya.
No'ng sinabi ni Vera ang totoo, pinuntahan ko siya.
At sa unang pagkakataon, niyakap niya ako bilang anak.
Naglabas siya ng sama ng loob.
Kinasusuklaman ko ang lugar na 'to.
Kinasusuklaman ko 'yong mga inutil dito.
Gusto ko nang umalis.
At ngayon, sa wakas…
puwede na.
Sabi niya sa 'kin,
'yong nawawalang yaman ng pamilya ng lolo niya,
nahanap na raw niya, nitong linggo lang.
Hindi. Wala na ang perang 'yon.
Walang nakakaalam kung saan 'yon inilagak ni Prentice. Naglaho na lang.
Nahanap na raw niya, e.
Isasara niya ang bulok na lugar na 'to at magreretirong mayaman.
Sabi ko sa kanya, "Loko ka ba?"
Magre-retire ka? Alam mo ba'ng hatak mo sa stage na 'yon?
Pinaliit ko ang parokya.
Hindi. Ginising mo sila.
Kapangyarihan 'yon.
Kaunti lang dito sa 'tin ang mga ereheng maipapako at mga panatikong mauuto.
Kapos ang pangningas mo.
Pero sa Internet?
Mala-wildfire 'yon.
'Yong pera dito.
'Yong sinasamba ka dito. Seryoso ka ba?
Bigyan mo 'ko ng apat na taon.
Baka maging presidente ka pa.
Puwede tayong magkaroon ng empire.
Bilang mag-ama.
Parang sa Star Wars?
Oo. Gaya ng Rebels.
Ministry niya at political instincts ko nang may sapat na pera.
Isipin mo ang magagawa namin sa ngalan ni Hesus.
Oo, naiisip ko nga.
Una, sinabihan ko siya, at aaminin kong medyo personal 'to,
kailangan muna naming wasakin ang grupong 'to.
Kargo lang sila.
Kapag sumabit sila sa 'tin,
lumabas sa mga balita, at gusto pang umepal dito,
dapat silang wasaking parang linta.
Kaya niya sila dinurog.
Dahil lang gusto mong gumanti.
Baka pinatay siya dahil do'n. Alam mo 'yon, di ba?
Mabalik tayo sa malaking kayamanan na 'yon.
Sa 'yo na 'yon ngayon?
-Technically, oo. -Technically?
-Hindi niya sinabi kung nasaan 'yon. -Hindi.
Walang laman ang mga account niya. Wala.
E, nasaan 'yon?
Tapos na-realize ko, 50 years ago,
pa'no pinakaligtas na makakapagtago si Prentice ng $80 million?
Swiss bank account.
Kaya ang kailangan lang, mahanap 'yong account number.
Wala pa rin?
Nakasulat dapat 'yon sa kung saan.
Fina-file lahat ni Martha at wala 'yon dito.
Ewan ko.
Eto, baka code 'to kasi paulit-ulit siya dito.
"Mansanas ni Eba'y ibabalik sa puno."
Clue 'yon. Parang Eve's Apple ang kayamanan.
Pero kung Swiss account, 19 digits 'yon,
kaya hindi uubra 'yon.
Vera, may nasabi ba siya sa 'yo?
Kahit meron, mamamatay muna ako bago ko 'yon ibigay sa 'yo.
Tama.
Gagawin mo ang lahat para walang mamana ang alibughang anak.
Naiinggit ka.
Matandang puro hinanakit.
'Yong perang 'yon,
maliit na parte lang 'yon ng hinanakit ko, walang-hiya kang bata ka.
Kunin mo ang mga pesteng gamit mo. Nasa kalsada na 'yon mamaya.
Ikaw. Detective ka. Babayaran kita. Kahit magkano, importante 'to.
Nakadepende dito ang mana at political career ko.
May naiisip ka bang
may kinalaman sa Eve's Apple na baka pinagtataguan ng number na 'yon?
Kung may maisip ka, tawagan mo 'ko.
-Oo. Siyempre. -Sige.
Hanapan natin lahat.
Baka nakatahi sa lining.
O nakaukit sa bakal.
Wala itong laman.
Sige. Gawin mo na.
Ipaalala mo sa 'king i-file 'to.
I-file mo 'yan.
-Walang sense 'to. -Alam ko.
$80 million na yaman.
Pero kung Eve's Apple ang yaman
at hindi limpak-limpak na salapi sa Swiss account, e, ano 'yon?
Bakit?
Parang mali ang date nito.
Sabi dito, no'ng Miyerkules ni-request na buksan 'yong crypt.
Parang mali 'yon.
Sino'ng magpi-preorder ng panlibing para sa taong hindi naman patay?
Isang taong siguradong-sigurado kung kailan siya mamamatay.
Akin na 'yan.
Computerized 'to. Hindi typo. Ito na 'yon.
Kung sino man ang nag-request, siya ang susi.
Okay. Sige.
Steel Wheels Construction. Si Louise 'to.
Hello, Louise. Father Jud 'to ng Perpetual Fortitude.
-Hello. -Hi, Louise.
May heavy equipment n'yo kami dito kanina.
-Forklift na pambukas ng crypt. -Oo. Alam ko.
Madalang na may magpabukas ng crypt sa 'min.
Ayos. Aalamin ko sana—
Ako mismo ang nag-process. Ako ang taga-process.
Oo. Aalamin ko sana, Louise—
-Magkapatid kami dito. Si James. -Oo.
-Sa request siya, sa processing ako. -Sige.
Bale, tumawag ako, Louise, para—
Nagawi na 'ko sa inyo, pero parang wala ka no'n.
-Oo, bago-bago pa lang ako dito. -Congratulations.
-Louise, may tanong ako… -Mas matanda 'yon, e.
-Si Father… Sino nga ba… -Monsignor.
-A, si Father Monsignor… -Louise—
Nagsesermon siya no'ng nagawi ako at parang di siya mabait.
Pero nakakalungkot na namatay siya, a. Condolence sa inyo…
Oo, masakit 'yon para sa lahat, Louise.
Puwedeng ako muna ang magsasalita?
-May tanong ako. -Sige.
'Yong request para sa forklift. Sino'ng nag-request no'n?
-Si James sa request, e. -Si James sa request.
-Nakauwi na siya. -Pahingi ako ng number niya?
Importante lang. Para malaman kung sino'ng nag-request.
-Naku, parang hindi puwede 'yan… -Mahalaga lang talaga.
-Sandali lang, Father. -Mahalaga—
Ang magagawa ko 'ka ko,
ako na ang magtatanong sa kanya para sa 'yo.
-Saka kita tatawagan. -Sige. Ayos.
Sana matawagan mo na kaagad si James.
-Salamat, Louise. -Tatawagan ka niya, a.
Sige. Ano pala, Father, puwedeng magtanong?
Sige, ano… Pero, ano, ha…
Okay, bilisan mo lang.
-Priority lang talaga namin 'yon. -Tumawag na lang uli siya—
Father Jud, puwede hong… Puwedeng…
Louise?
Diyos ko po.
Louise?
Puwedeng ipagdasal n'yo 'ko?
Oo, oo naman.
Para saan ba?
'Yong nanay ko ho.
May sakit siya?
Oho.
Nasa hospice siya.
Ikinalulungkot ko, Louise.
Ayaw niya 'kong kausapin.
Nag-away kami no'ng huling usap namin.
May tumor siya sa utak na nakakaapekto sa kanya,
kaya may masasakit siyang nasasabi.
Nasagot ko siya ng masakit din,
at natatakot ako ngayon na 'yon na ang huli
na sinabi namin sa isa't isa.
Father, pa…
Pakiramdam ko, mag-isa na lang ako ngayon.
Ikinalulungkot ko, Louise.
Hindi ka nag-iisa.
Nandito lang ako.
Nandito ako.
Ano'ng pangalan ng nanay mo?
Nawa'y madama ni Barbara na mahal siya ng anak niya.
Nawa'y mapagaan no'n ang pakiramdam niya. Ipinagdarasal ko rin po si Louise.
Samahan Mo siya. Bigyan Mo siya ng karunungan.
Yakapin Mo siya sa mga bisig Mo, iparamdam na may nagmamahal sa kanya,
na hindi siya nag-iisa.
Dalangin namin ito kay Panginoong Hesukristo. Amen.
Okay, Louise.
Alam mo ang number ko. Tawagan mo lang ako.
Nandito lang ako.
Nandito ang simbahan para sa 'yo. Pagpalain ka. Sige.
May bagyo. Pumunta ako para magsara.
Ako na sa simbahan. Ikaw sa rectory.
Wag mo 'kong sundan. Ayoko na.
Bakit naman?
Nagka-road to Damascus moment ako.
Nagkaroon ng rebelasyon si Pablo papuntang Damascus.
Alam ko. Binulag siya at kung ano-ano pa.
Baka naman sore eyes lang 'yon.
Wala rin siyang nilulutas na murder no'ng nangyari 'yon.
Ano ba'ng akala mo sa ginagawa natin?
Sa tingin mo, bakit ako nagpari? Seryoso. Bakit kaya?
Nakonsensiya ka.
Nakapatay ka, at sa simbahan,
nakapagtago ka at may malinaw na paraan
para makaramdam ka ng kapatawaran.
'Yong napatay ko sa ring, kinasusuklaman ko siya.
Alam kong alanganin na siya no'n,
at sige pa rin ako hanggang bumigay siya.
Hindi aksidente 'yon. Pinatay ko siya sa suklam ko.
Walang takas do'n. Walang lunas do'n.
Hindi ako tinago o inayos ng Diyos. Ikinalulugod Niyang nakokonsensiya ako.
'Yon dapat ang ginagawa ko para sa mga tao.
Hindi mystery solving.
Teka muna. Sandali lang.
Sandali nga. Sandali lang—
Tumingin ka kapag kinakausap ka.
Ang hanap natin, murderer. Hindi laro 'to.
Laro 'to!
'Yong malutas 'to at manalo.
'Yong ma-checkmate mo ang kalaban mo.
Habang ginagamit mo 'ko, natutulak mo 'ko na talikuran ang papel ko sa buhay.
Hindi 'yon labanan at parusahan ang masasama,
kundi paglingkuran sila at ilapit sila kay Hesukristo.
Kung hindi, pareho lang kami ni Wicks.
Makasarili at hindi si Hesus ang sentro.
Hindi mo kailangang intindihin 'yon, Blanc.
Pero nakikiusap ako.
Nakikiusap ako. Hayaan mo na 'ko.
-Ulitin mo nga 'yon? -Ayoko.
'Yong makasarili, di tungkol kay Hesus. Gaya 'ka mo ni Wicks.
Father, mahalaga 'to.
Ipaintindi mo sa 'kin!
Ang mundo, dapat naming paglingkuran, hindi talunin.
-'Yon ang ginawa ni Hesukristo. -Kaya?
Kaya kapag sinasabi ni Wicks na dapat labanan ang mundo,
tungkol 'yon sa sarili niya, hindi kay Hesukristo.
Tungkol 'yon sa kapangyarihan. Hindi kay Hesukristo.
Sige, paulit-ulit siya na lalakas pa si Hesukristo.
Gaganti sa mga walang pananampalataya.
Eve's Apple ang kayamanan.
"Mansanas ni Eba'y ibabalik sa puno."
Ano'ng ibig sabihin no'n?
Blanc. Hindi ko alam.
At wala akong pakialam.
Si Geraldine 'yon, magpapa-update sa kaso.
Ngayon, Father, tama ka.
Akin ang larong 'to, hindi iyo.
Ba't di ka muna bumalik sa rectory? Ako na'ng bahala sa kanya.
Salamat.
Isara mo ang pinto pagkaalis mo.
Mahuli mo sana ang killer, Blanc.
Salamat. Mahuhuli ko siya.
Father Jud?
-Father Jud. -Wala siya rito.
Tara.
Halughugin mo ang mga kuwarto, pati 'yong parang closet.
Maganda, di ba?
Ang galing nga, e.
Lalo na no'ng nilapag ni Gideon Fell
ang mga solusyon sa locked-door crime.
Oo. Nakatatlo ka na, tapos tumigil ka.
Nabasa ko na ang pang-apat, kaya alam ko na.
Pinanood ko uli 'yong video, at napansin ko,
mula no'ng pumasok si Jud sa closet,
hanggang no'ng makasilip sa closet ang unang parokyano,
may siyam na segundo.
Mag-isa at walang nakakita nang siyam na segundo.
Sapat na oras 'yon para pumatay gamit ang nakatagong patalim.
Gano'n 'yon ginawa, di ba?
Walang paligoy-ligoy.
Walang kalokohan. Gano'n 'yon ginawa.
Oo.
Alam mo na simula pa lang, pinaglaruan mo pa 'yong bata.
-Parang pusa sa daga. -Hindi.
Hindi ko pa alam ang buong pangyayari.
-Kung bibigyan mo pa 'ko ng oras… -Hindi.
-…magagawa kong— -Hindi na nga.
Nahanap ko na ang killer at aarestuhin ko siya.
Nasaan siya?
Sam!
Sino 'yan?
Sandali.
Blanc?
Dito.
Punyeta. Sino 'yan?
Si Samson, tagaayos ng lugar.
Ano'ng nangyari dito?
Sige.
Okay.
Okay, 100% na talagang patay si Wicks.
Alam natin 'yon, sina…
Sinasabi ko lang, di ba?
Oo.
Puwede ko ring sabihin nang malakas
na hindi muling nabubuhay ang patay.
Halatang may mala-Scooby-Doo na nangyayari dito.
"Scooby-Dooby-Doo."
Purihin ang Diyos! Purihin at luwalhatiin ang Panginoon!
Purihin Siya!
Purihin ang Diyos! Purihin at luwalhatiin ang Panginoon.
-Binuhay Niya ang Kanyang anak. -Ritz.
Mag-set ka ng perimeter.
Kakalat 'to agad at ayoko ng mga tsismoso.
-Sige. -Chief!
Bakit?
'Yong motion-detector light, camera din.
Hindi nga lang naka-connect.
Camera?
Ewan ko lang. Baka may na-record sa memory.
Dalhin mo kaya sa media lab?
Hallelujah, purihin ang Diyos.
Binuhay Niyang muli ang Kanyang lingkod.
Paki-tape 'tong area, hanggang sa kakahuyan.
-Sige. -Homicide scene 'to.
Patay na 'yong tagaayos ng lugar.
Hindi! Hindi puwede!
-Naku po. -Hindi puwede!
Patulong naman ako dito.
-Patulong! Martha. -Hindi puwede!
-Martha, halika na. -Hindi!
Martha…
Magtago ka na sa dilim, mamamatay-tao!
Pero nagbalik na siya!
Maghihiganti siya! Kamatayan ang dala niya!
Si Father Jud 'to.
Father Jud, si Louise 'to. Kumusta?
A… Hi, Louise.
Sana di pa masyadong late. Urgent 'ka mo, e.
Sasabihin ko lang sana
na nakausap ko si James, at 'yong forklift,
si Monsignor Wicks mismo ang nag-request.
Nakausap niya mismo si James. Sana malinaw na 'to.
God bless you, Father, at good night na rin, okay?
Sige.
Ikaw rin, Louise.
Naku.
Bakit?
Dahan-dahan, Martha. Ano 'yon?
Ano?
-Himala 'yon. -Kalokohan.
Totoo nga. Sabi ni Martha, bakante ang puntod.
Tinatawagan ko lahat. Papunta na 'ko.
'Yong ano ba…
Ano 'yan? Hindi ka naman nagyoyosi.
Nagyoyosi ako dati.
Fifteen years akong nagyosi.
Tinawagan ka ni Lee? Nasabi niya ba?
Oo.
Sige. Makikiusyoso ako sa himalang 'yon.
Enjoy mo 'yang pagyoyosi sa loob.
HINDI KILALANG CALLER
Salamat sa Diyos.
Tapos na.
Ano ba?
Ano ba naman…
Nakuha na niya.
Sige, hindi kagandahan ang quality.
-Okay lang 'yan. -Pero…
Ano nga'ng hinahanap ko?
Okay.
Nagre-record 'yon tuwing may gumagalaw,
at pagkatapos ng apat na segundo ang clip na 'to.
Okay?
Fingerprints sa gardening tool.
Hindi namin chineck sa buong database. Do'n lang sa mga suspek mo.
Kay Father Jud 'yan.
Nasaan siya?
Sana talaga alam ko.
Blanc. Blanc!
Magkukusa na 'ko. Susuko na 'ko—
-…388. -388, papunta na.
433.
-Susuko na 'ko. -Hindi.
Ako 'yon. Pinatay ko si Samson. Guilty ako. Aamin na 'ko.
-Lalabas ako. -Ganito.
Ikukuwento mo sa 'kin ang nangyari, pero bago 'yon,
pa'no pumunta kina Dr. Nat?
-Dr. Nat? -Oo, bilisan mo.
Pinatagal ko pa kasi.
Sana lang umabot pa tayo. Magtago ka!
Aba Ginoong Maria, napupuno ka ng grasya…
Bukod kang pinagpala…
…sir, nirerespeto ko kayo, 'yang tsapa.
Pero simbahan namin 'to, at di kami gagawa ng dahas,
pero kahit magdamag pa kami rito, basta makita namin 'yong crypt!
-Totoo ba 'yon? -Ayaw magpapasok.
Kailangan kong makita.
Kailangan ko lang talagang makita.
Dr. Nat?
Grabe.
Anong amoy 'yon?
D'yan ka lang muna.
Blanc.
O?
Diyos ko po.
Sige.
Grabe, ang…
Si Wicks.
Oo, siya… Siya 'to.
-Patay… -Oo.
Anuman ang ibig sabihin no'n ngayon.
Sige, tingnan natin. Tingnan…
Okay.
Nakakasuka 'to, a.
Mas nakakasuka pa.
Si Dr. Nat.
Siya nga. Siya 'yan, o kung ano man ang natira.
Geraldine, si Blanc 'to.
Oo, nakatayo sa tabi ko.
Makinig ka muna.
Pumunta ka sa bahay ni Dr. Nat.
May bangkay dito. Dalawa pa.
Nandito lahat.
Oo. Tapos na, oo.
Tatawagan kita uli.
Father Jud. Sandali.
Pinatay ko si Samson. Dapat kong gawin 'to.
Walang saysay 'to kung hindi ako magkukusa.
Natsek na ang plaka. Copy. Meron bang unit na makakaresponde…
Puwedeng pakitawagan si Geraldine?
Nasa simbahan na 'ka mo si Father Jud na handa nang umamin.
Father Jud, inaaresto kita sa salang pagpatay
kina Monsignor Jefferson Wicks at Samson Holt.
Person of interest ka rin sa pagkamatay ni Dr. Nathaniel Sharp.
Patay na si Nat?
Pinatay sa bahay niya.
Na-recover na rin ang bangkay ni Wicks. Tapos na 'to.
Magagamit laban sa 'yo sa korte ang anumang sasabihin mo.
Pero kung may gusto kang i-confess,
mukhang bagay gawin 'yon dito.
Sige.
Ilang taon na ang nakalipas,
may pinatay ako sa boxing ring.
Pinatay ko siya sa suklam ko.
Nagkasala uli ako ng gano'n kagabi, at nang dahil sa…
takot at galit, naka—
MGA HIMNO NG PAGSAMBA
Pasensiya na. Dramatic 'yon, pero kailangan kitang mapatikom, e.
-Wag. Father Jud— -Ipapaliwanag ko na sa lahat…
-Umupo ka't makinig. -Tumigil ka na.
Hayaan mo siya. Sinasabi mo… Ituloy mo na, kagabi 'ka mo…
-Dahil sa takot at galit… -Gagawin ko na sana…
Hindi ninyo sasapawan ang tinig ng Panginoong Diyos!
Uupo kayo't sasaksihan ang kabuktutan at kahihiyan ng maysala
na ibubulgar sa harap ninyo!
Ano'ng ginagawa mo?
Simulan natin sa pagpatay kay Wicks.
Dito mismo no'ng Biyernes Santo.
'Yong imposibleng krimen.
At, Geraldine, tama ang hinala mo.
No'ng bumagsak si Monsignor Wicks sa closet na 'yon, di pa siya patay.
Ni hindi pa siya nasaksak no'n.
'Yong flask na tinatago niya sa fuse box,
hinaluan 'yon ng napakalakas na pampatulog.
Ininom niya 'yon.
Nagpapalakas siya, e.
Ilang minuto pa lang, bumagsak siya, nawalan ng malay.
May bumagsak at kumalansing.
Wala na siyang laban
at makakapasok na sa closet ang killer
para tuluyan siyang patayin.
Sinabi ko na 'yon.
Si Father Jud.
Hindi. No'ng nakita ko siya, may kutsilyo na siya sa likod.
May nakabaon sa likod.
Pa'no 'yon? Kailan? Imposible 'yon. Nakita ko 'yon.
Ano'ng nakita mo?
'Yong pulang ulo ng demonyo.
Dugong inakala mong galing kay Wicks.
Ipinakita ko na sa 'yo 'yong sagot dito, di ba?
Il Diavolo.
'Yong pizza bar. 'Yong litrato.
Akala mo nakita mo,
pero hindi 'yon 'yon.
'Yong pangalawang katulad na lamp 'yon.
Pangalawang katulad na ulo ng demonyo.
Oo.
Nawawala rin 'yon.
Dalawang demonyo.
Oo.
Bakit dalawa?
At bakit kulay pula?
Hindi naman 'to pula dati.
Pulang tulad ng abito para sa Biyernes Santo.
Pulang tulad
ng kung anong sinulid na natagpuan sa loob ng closet.
Kasi nandoon na simula pa lang 'yong pangalawang ulo ng demonyo.
Nakatahi sa likod ng abito niya.
Hungkag, magaan,
at may lamang dadanak na dugo
na pinaputok gamit ang RF remote.
Pinaputok kung kailan kailangan.
Monsignor?
'Yong doktor.
Boses ng awtoridad
na makakapaghintay na matuklasan muna 'yon bago siya kumilos.
May nakabaon sa likod.
Teka. Wag mong hawakan.
Mababaling sa iba ang atensiyon ng lahat.
Mabilis na magagawa ang pagpatay.
Ang huling gagawin niya,
alisin do'n ang flask na may pampatulog.
Pero nasaan 'yon? Nawala na 'yon.
Nag-iisang sablay sa plano niya.
Bunga 'yon ng kahangalang awa ni Father Jud
na nagtago sa flask para di mabuking na manginginom si Wicks
at bumalik maya-maya para kunin 'yon.
Diyos ko.
Si Nat.
Bakit?
Balak wasakin ni Wicks ang lahat.
Sisirain niya si Nat.
Hindi. 'Yong mas mahalagang tanong. Bakit ka nandito?
Bakit mo ginagawa ang lahat ng 'to?
'Tong drama na 'to? 'Tong imposibleng krimen?
Bakit?
Tama.
Kung si Dr. Nat ang pumatay kay Wicks,
e, kay Nat kaya?
'Yon na ang sunod na punto.
Hindi na pakulong locked-door mystery
na may mga device at clue,
kundi di-hamak na mas malaki pang plano.
Plano 'yon na konektado sa pinakapundasyon ng simbahang 'to
at siyang nakakahatak sa 'kin,
isang taong hindi naniniwala sa reli-relihiyon,
na sumilip sa mundo ng mga naniniwala.
Para maunawaan ang kasong 'to,
kinailangan kong pag-aralan 'yong kuwentong binubuo.
Hindi para alamin kung totoo 'yon o hindi,
kundi para maramdaman sa kaibuturan ko
ang pinakamensaheng gustong iparating no'n.
Isang banal na pari.
Pinatay hindi ng tao kundi ni Satanas mismo.
Inihimlay sa saradong puntod ng kanyang ama,
pero muling nabuhay
ayon sa kalooban ng Diyos.
Muling nabuhay bilang bagong nilalang.
Hindi na bilang taong makasalanan
kundi bilang simbolo ng kapangyarihan ng Diyos laban sa kamatayan.
Katarungan Niya para sa mga banal.
Paghihiganti Niya sa masasama.
Okay. E, ano na talaga ang nangyari?
Sige.
Babasagin na natin ang pipitsuging palabas na 'to
ng mga himala at resureksiyon, at ibubulgar na natin ang totoo.
Ito na si Benoit Blanc
sa pag-checkmate niya sa misteryo ng pananampalataya!
Blanc, ano… Okay ka lang?
Damascus.
Damascus?
Parang… road to Damascus moment?
Oo, Damascus.
Punyeta.
Blanc?
Hindi ko malulutas ang kasong 'to.
Ano 'ka mo?
Sinasabi mo bang ang conclusion mo, Benoit Blanc,
muling nabuhay mula sa mga patay si Monsignor Wicks?
Milagro 'yon?
Ang sinasabi ko, hindi ko malulutas ang kasong 'to.
Ayos na 'yan.
Salamat.
Blanc?
Kung alam mo ang totoo, sabihin mo 'yon sa lahat.
Ano 'to, ayaw mo kaming ma-offend o bilang respeto lang o ano?
Kasi dapat naming malaman ang totoo.
Hindi 'yon ang dahilan.
Kailangan kong malaman ang totoo.
Hindi ba puwedeng
sabihin mo na sa 'min kasi para do'n naman 'to, di ba?
Puwede ka rin bang gumawa ng blurb para sa libro ko?
Hindi.
Okay. Sige. Tapos na ang palabas. Labas na lahat.
Labas.
Puwede ba kayong umatras?
Sige, do'n sila sa likod…
Isang chapter na lang, tapos ready na tayo.
Makakapag-publish na tayo. Maniwala ka, Alan.
Tawagan mo na ang Random House, lahat. Pasabog 'to!
'Yong nasaksihan namin, himalang kinumpirma mismo ni Benoit Blanc.
Malalaman ng buong mundo ang nangyari dito ngayon sa Chimney Rock.
Alamin n'yo mismo. I-follow lang ang YouTube channel ko, @CyDraven…
Grabe, ang gulo.
Aarestuhin na siguro nila si Father Jud.
Oo.
Siguro nga.
Ano'ng nangyari kanina?
Road to Damascus.
Nangalaglag mula sa mata ko ang mga kaliskis.
E, ano na? Katotohanan, kalokohan?
May Diyos ka na, kaya totoo na ang kabuangang 'to?
Hindi. Gawa-gawa lang ang Diyos.
Nanggaling ang rebelasyon ko
kay Father Jud.
Sa halimbawa niyang magpakita ng awa.
Awa para sa kalaban ko.
Awa para sa nawasak.
Awa para sa mga taong
hindi karapat-dapat.
Pero pinakanangangailangan.
Para sa nagkasala.
Mr. Blanc.
Alam mo ang totoo.
Oo, alam ko.
Pero pinagmukha mong tanga ang sarili mo kanina.
Para magawa mo 'to nang kusa at malaya.
Kaya gawin mo na. Bilisan mo.
Salamat.
Father Jud.
Ano'ng gagawin ko?
Ang papel mo sa mundo.
Maging pari niya.
Makinig sa kumpisal niya.
Basbasan mo ako, Ama, nagkasala ako.
Isang linggo na mula no'ng huling kumpisal ko.
Sabi ko sa sarili ko no'ng una, nagsimula 'to sa mabuting hangarin.
Pero ang totoo,
nagsimula 'to sa isang kasinungalingan.
Kay Prentice.
Nakita ko ang huling komunyon niya.
Ito ang Eve's Apple, Martha.
Ang buong kayamanan kong sumpa ang dala.
Lahat ng kasalanan sa mundo.
Pinakainaasam-asam ni Eba.
Ikinulong ko na.
Hinding-hindi na ito muling mapapasakamay ng masama.
Ang katawan ni Kristo.
Dinala niya ang hiyas hanggang sa kamatayan.
Nangako akong poprotektahan ko ang dakilang lihim na 'yon.
Pero natuklasan ni Grace na binili ni Prentice 'yong diyamante.
Hindi ko alam kung paano.
Pamilyar siya sa mga mamahalin.
Ano'ng ilalagay sa custom-made na Fabergé box
na $20,000 na kahon pa lang?
Hindi anik-anik lang o plastic na figurine ni Hesus.
Facet-cut 'yon na di basta-basta ang halaga.
Hiyas.
Pero di niya alam kung saan tinago ni Prentice.
E, di no'ng gabing 'yon…
Hindi niya binalahura sa galit ang simbahan.
Hinahanap niya 'yong nakatagong hiyas.
Magulong buhay na puno ng desperasyon.
Bilanggo ng kahihiyan at panghuhusga.
'Yon ang tanging paraan para makalaya siya.
Kaawa-awa siya.
Martha, ano'ng sinabi mo sa kanya?
Alam ko kung nasaan 'yon
at hindi mo 'yon mahahanap.
Pokpok.
Nasaan 'yon?
Nasaan 'yon, buwisit ka?
Tinago ko ang lihim ng Eve's Apple
sa puso ko sa loob ng 60 taon.
Kahit mabigat, pinasan ko.
Hanggang no'ng…
Hinamon kitang ikumpisal 'yon.
Sa pagmamatigas at pagmamataas ko,
ikinumpisal ko 'yon.
Sa maling pari.
Mahalaga na ang bawat sandali.
Noong Linggo, sa rectory,
kinumpronta ni Vera si Wicks at nalaman n'yo ang tungkol kay Cy.
Matatanggap ko sana na naligaw siya ng landas.
Pero habang nagsasalita siya, may nabunyag.
Mas malaki pala ang problema.
Kamping-kampi siya doon sa masahol na batang 'yon.
Doon na 'ko naghinala.
Kaya tumawag ka sa construction company.
Salamat, James.
Doon na 'ko nakasiguro.
Nag-request siya ng equipment para buksan 'yong crypt
at nakawin ang diyamante sa kasakiman at pagnanasa niya ng kapangyarihan.
Mahuhukay ang nakasisirang tukso ng Eve's Apple
at babagsak ang simbahang ito
dahil sa lahat ng binabala sa 'kin ni Prentice.
Nabigo ko siya.
Buong buhay ko,
ako ang mabuti, hindi ang masama.
Ako ang tapat.
Naglilingkod at nagpoprotekta sa simbahan.
Kung mabigo ako doon, ano pa ang saysay ng buhay ko?
Naiintindihan ko.
Ang tanging papel ko
at nabigo ako.
Maliban na lang…
Maliban na lang kung mauuna akong kunin 'yong hiyas
at tuluyang paglahuin 'yon.
Kasabay no'n,
palalabasin ko si Wicks bilang milagrosong santo na muling nabuhay.
Hindi isang taong makasalanan kundi simbolo
na magliligtas sa simbahan ko.
Isang himala lang ang kailangan.
Kaya nagplano ako.
Mahiwaga dapat ang pagkamatay ni Wicks.
Imposibleng malutas at gawa ng Diyos.
Pero di mo kaya 'yon nang mag-isa.
Hindi.
Naisip ko, 'yong mahina dapat.
'Yong desperado.
'Yong susunod sa iba para iligtas ang simbahan
at magpapakahinahon para itago ang kahihiyan niya.
At 'yong makakakuha ng panggamot na pampatulog.
Oo. 'Yon din.
Nasunod nga ang plano.
Diyos ko.
Kapalaluan ko 'to.
Kay sama.
Martha.
Naiintindihan ko talaga. Naiintindihan ko.
Ituloy mo lang. Nandito ako.
Hindi ko inakala ang magiging kabayaran.
Patawarin mo ako, Samson.
Matatag na Samson, tapat na Samson.
Si Samson na gumawa ng mga kabaong.
Lintik.
Mabubuhay kang muli.
Ayos lang 'to.
Mabubuhay kang muli.
Ayos lang 'to.
Pangako.
Hindi niya naiintindihan kung bakit namin ginagawa 'yon.
Basta para sa 'yo, anghel ko.
Nagtiwala siya sa 'kin.
Kasi mahal niya 'ko.
O Panginoon.
Paano umabot sa gano'ng punto?
Simple lang dapat 'yon.
Sesenyas si Doc.
Kukunin ni Samson ang hiyas.
Magagamit na ang Lazarus door.
Makukuhanan 'yon sa camera, tulad ng nasa plano.
Itatakas ni Dr. Nat sa truck niya ang bangkay ni Wicks
at lulusawin 'yon sa basement niyang karima-rimarim.
Kinabukasan, ikukuwento ni Samson na may santong muling nabuhay
at nagbigay ng basbas sa kanyang tapat na tagabantay
bago muling umakyat sa langit.
Isang himala.
Walang mintis na sana, e.
Wala ako dapat do'n.
Tama ka, wala ka nga dapat do'n.
Alam mo ba
kung ano'ng nangyari no'ng nakita mo ang katawan ni Samson?
May hinala na 'ko.
Hindi puwede!
Pero kailangan kong makasiguro.
Salamat sa Diyos.
Tapos na.
Tapos masaya pa siyang nagkuwento
kung paanong nasunod ang buong plano.
Doon ko lang sinabi sa kanya na pumunta ako sa crypt.
At alam kong nagsisinungaling siya.
Tapos sinabi niya sa 'kin ang totoo.
Leche. Hindi niya tayo dapat makita.
Susmaryosep.
Pangalawang pagkakamali ko.
Minaliit ko ang tukso ng Eve's Apple.
Napagkasunduan naming wawasakin namin 'yon o itatapon sa dagat.
Pero sa iyo'y ibibigay ko ang lahat ng kapangyarihang ito.
Kayang labanan ni Hesukristo ang tukso,
pero para sa desperadong hamak na lalaking 'yon,
kami lang ni Samson ang tanging hadlang sa kanya.
Nagkaroon na siya ng pagkakataon.
Para alisin ang mga balakid.
Palabasing kagagawan 'yon ng bagong paring nakapatay na dati,
at angkinin ang diyamante.
Sinamantala niya.
Tapos ako na lang ang hadlang sa kanya.
Nilason niya ang kape ko ng nakamamatay na dosis ng pentobarbital.
Walang lunas kapag nainom na.
Walang sakit.
Mamamanhid lang nang bahagya ang labi.
Sa loob ng 10 minuto, mapapadasal ka na.
Nakiusap siyang unawain ko kung bakit niya ginagawa 'yon.
Sa laki ng perang 'yon, mapapabalik niya ang bruha niyang asawa,
blah, blah, blah.
Sinabi ko sa kanya na nauunawaan ko.
Nauunawaan ko kung bakit niya ginawa 'yon.
Nauunawaan ko lahat.
Ginawa ko ang mga bagay na 'to
nang may poot sa puso ko.
Akin ang paghihiganti, sabi ng Panginoon.
'Yon ang kuwentong palalabasin ng crime scene, pero…
Sa puso ko,
alam ko.
Akin ang paghihiganti.
Ipinagtatapat ko sa 'yo ang mga kasalanang 'to, Father.
Nagsinungaling ako, pumatay ako,
at ngayon,
tinapos ko pa sa mas mabigat na kasalanan.
Father. Bilis na. Bilisan mo.
Ano'ng nangyayari?
Pagkakita ko pa lang sa labi niya…
alam kong huli na ang lahat.
Uminom siya ng pentobarbital.
-Diyos ko po. Tumawag kayo ng ambulansiya! -Sige!
Baka may pangontra sa lason sa patrol car!
Patawarin mo ako, Father,
sa lahat ng tiniis mo.
Patawarin Mo ako, Panginoon, para kina Wicks, Nat, at…
Samson.
Kay Samson kong mahal.
At kay Grace.
Martha.
Kay Grace.
Ligtas ka na.
Pakawalan mo na.
Pakawalan mo na ang poot.
Kay Grace.
Oo.
Nakikita ko na.
Kaawa-awa siya.
Patawarin mo ako, Grace.
Father…
magaling ka talaga dito.
O Diyos, Ama ng awa,
sa kamatayan at muling pagkabuhay ng Kanyang Anak,
ipinagkasundo Niya ang mundo sa Kanyang sarili
at ibinuhos ang Banal na Espiritu para sa kapatawaran ng mga kasalanan,
at sa ministeryo ng Simbahan,
patawarin at payapain ka nawa ng Diyos,
at pinatatawad na kita sa mga kasalanan mo.
Sa ngalan ng Ama, at ng Anak,
at ng Espiritu Santo.
Tangina.
Hindi na natagpuan ang hiyas.
Nagsara saglit ang simbahan.
ISANG TAON MULA NOON
Nagkanya-kanya ang mga natira sa grupong 'yon.
BUMANGON ANG BUHAY NA MILAGRO NG MONSIGNOR
May nakakuha sa gusto nila para malaman ang alam na ng mga tao ng simbahan.
BOOK SIGNING NGAYON! BAGONG LABAS
May sense of humor ang Diyos.
May nakapagsimula uli.
Siguro para mahanap ang landas na para sa kanila. Sana.
May nakaranas ng himala.
Hindi napagaling o naayos,
pero natagpuan nila ang lakas para gumising araw-araw
at ipagpatuloy ang dapat nating gawin
sa kabila ng sakit.
Espiritwal na pagkain.
Gano'n ang panalangin ko para sa 'yo.
'Yong matagpuan mo ang hinahanap mo.
-Nasaan na 'yon? Alam mo. -Wag! Cy!
Tangina, alam n'yong dalawa 'yon.
Huling tsansa n'yo na bago kami magdemanda.
Mr. Wicks, huminahon ka.
Umasa kaming maaayos 'to sa mediation na 'to.
Ibinigay sa kanila at tinatago nila 'yon.
Pinayagan na namin kayong maghalughog sa simbahan at sa rectory,
at wala kayong nakita.
Saka nando'n si Mr. Blanc no'ng namatay si Martha
at wala raw kahina-hinala no'n.
Hoy.
Hoy!
Magkabakas lang na binenta 'yon, donasyon man o pampaayos,
o mag-upgrade kayo ng communion wine, bantay-sarado ko kayo.
Mag-o-audit ako. Malalaman ko.
Sana bumalik ka sa simbahan balang-araw, Cy.
Si Hesukristo ang tunay na pamana sa 'yo.
Supot na bugok.
Trending pa rin ang kuha niyang video mo.
Oo.
"Benoit Blanc 'pwned'."
Owned pero "P". Malay ko kung ano 'yon.
Patuloy naming sinasabi ang totoo.
Si Martha, 'yong nangyari. Pero parang di na 'yon mahalaga.
Sugod pa rin ang mga Wicktard sa Facebook namin. Nagkakagulo sila do'n.
Ang sarap mabuhay.
Sikat ka agad pagkabukas n'yo.
Baka di lang maganda ang dahilan.
Handa ka na bang harapin 'yon?
Sige lang.
Good luck, iho.
Bale…
Mauuna na 'ko.
Malapit na ang unang misa ko, kung mahihintay mo.
Salamat sa pag-imbita.
Marami pa 'kong ibang mas gustong gawin.
Baboosh.
WELCOME LAHAT DITO
Welcome!
Nagsalin ng Subtitle: Maribeth Pierce